De Wat´s in Chiang Mai

De afstand Chiang Rai naar Chiang Mai is op papier maar kort. Slechts 160 kilometer. Maar het is een erg bochtige maar schitterende weg met veel vergezichten. Bergen, heuvels, rijstvelden, thee- en koffieplantages, alles passeert de revue. We doen er dus ook een aantal uren langer over dan verwacht maar we hebben geen haast. We hebben ook nu weer geen hotel geboekt in Chiang Mai en willen er graag eentje met een zwembad in de beurt van de oude stad. We rijden naar de eerste op ons lijstje maar die valt buiten ons budget. Ook onze tweede keus is, vinden wij, veel te duur. Al snel vinden we het Imm Hotel, tegenover de poort naar de oude stad. Modern, strak design hotel met een prima familiekamer (twee bedden en een stapelbed) voor een goede prijs. Helaas geen zwembad maar we hebben de mogelijkheid om bij een ander hotel te gaan zwemmen. In eerste instantie besluiten we om twee nachten te boeken.

Het is pas 13.00 uur als we inchecken en zoals te doen gebruikelijk geven we elkaar geen rust en gaan meteen de stad in. Eerst even wat eten en daarna met tuktuk naar de Warorot markt. Op de markt, die minder toeristisch is dan bijvoorbeeld de avondmarkt, veel te veel vis- en vleeswaren die er in onze begrippen erg bedenkelijk bijliggen. Alle onderdelen van varkens en runderen, inclusief ingewanden, liggen uitgestald in de open lucht om verkocht te worden. Vol met vliegen en het stinkt er ook behoorlijk. Sommige vissen of schildpadden nog maar half levend en zitten in een veel te kleine emmer. De kinderen vinden het boeiend maar ook zielig. En ook zij vinden dat het er erg stinkt want ze lopen allebei met hun neus dichtgeknepen. We zijn op zoek naar houten kikkers en mooie houten olifantjes voor een redelijke prijs. Ook in een andere hal, waar ze onder andere kruiden en specerijen verkopen, en het dus wel heerlijk typisch ruikt, vinden we ze niet. We vervolgen onze weg door de kleine straatjes in de omgeving. Zonder exact te weten waar we heen willen merken we dat we vaak veel meer zien. Het is gelukkig iets minder warm in het noorden van Thailand dus wandelen gaat hier prima. Na een uurtje lopen vinden de kinderen het wel genoeg en gelukkig is er dan altijd wel een tuktuk in de buurt. Hanneke neemt de kinderen mee, ik loop het stuk terug naar ons hotel.

’s Avonds willen we naar de markt. Het is een half uurtje lopen naar de avondmarkt door een van de uitgaansstraten van Chiang Mai. Het is een straat vol met cafés, kleine winkeltjes en veel massagesalons. De bars zitten vooral vol met oudere mannen, altijd Europees, aan het bier en er zitten een of meerdere Thaise meisjes c.q. vrouwen omheen. Het is voor ons wel duidelijk wat er gaande is. Dit is precies zo’n straatje in Thailand waar je wel eens van gehoord hebt. De massagemeisjes lachen vriendelijk en vragen iedereen, ook Robin, of ze een massage willen. Robin en Julian moeten (nog) niets van al deze aandacht hebben en zijn meer geïnteresseerd in de winkeltjes waar ze olifanten verkopen of in de hagedissen die overal op de gebouwen zitten. Als we bij de markt aankomen gaan we eerst even wat eten. Het is er enorm druk. De kraampjes staan op de stoep dicht tegenover elkaar met amper 1 meter tussenruimte. Ze lijken overal dezelfde rommel te verkopen. Op de straat rijden de brommers, tuktuks en auto af en aan. De avondmarkt is geconcentreerd rond een aantal grotere en duurdere hotels, net buiten de oude stad.

Gelukkig is er ook een gedeelte wat iets ruimer van opzet is en waar het dus ook minder druk lijkt. Hier vinden we onze olifanten. Zelf gesneden, houten olifanten. We besluiten er drie te kopen. We dingen behoorlijk af en iedereen is tevreden. Voor de kinderen hebben we houten kikkers gekocht die geluid maken als je er overheen wrijft met een houten stokje. Op een aantal plaatsen komen we verklede mannen tegen, drag queens. Zij geven hier en in de bars in de omgeving een aantal shows, waarvan die op de markt om 21.30 uur gratis te bewonderen is. Julian is meer bezig met zijn kikkers maar Robin is behoorlijk onder de indruk en kruipt dicht tegen Hanneke aan. Onze uitleg dat dit jongens zijn die liever verkleed zijn als meisjes maakt het verhaal alleen maar onduidelijker. Hij snapt er niets van en wil absoluut niet op de foto met deze “meisjes” (Hij zal het er de dagen erna nog regelmatig over hebben).We lopen weer door het schimmige straatje terug, worden uitgenodigd voor …. vul zelf maar in en als er een meisje voor Julian springt die begint te dansen zegt hij tegen mij: “meisjes zijn slecht, hè papa?” Ik beantwoord met “Ja, meisjes zijn slecht”. Vol met nieuwe verhalen stoppen we ze dan in bed en het duurt niet lang voordat ze allebei hun ogen dicht hebben.

Doi Suthep
Net buiten Chiang Mai ligt op een van de heuvels het tempelcomplex Doi Suthep. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de stad en er staat een mooie Chedi. De weg ernaar toe is bochtig en gaat ook behoorlijk steil. Het is niet moeilijk om te vinden. De honderden stalletjes verraden al waar we moeten zijn. Ze staan in Thailand bij elke attractie en zijn een baken, alhoewel we ze al behoorlijk lastig beginnen te vinden. We kunnen met de kabelbaan naar boven of met een trap van 304 treden. De kinderen willen graag met de kabelbaan, het wordt dus de trap. Aan het begin van de trap staan aan beide zijde twee grote draken. Hun staarten gaan met de trap mee naar boven. Bij de draken staan twee lieve kleine meisjes in lokale klederdracht. Zij staan te poseren. De moeder zit iets verder op de trap met nog een kind. Deze is waarschijnlijk te klein, niet lief genoeg en brengt dus geen geld op. De kindjes van een jaar of vier lachen lief naar de toeristen die graag met ze op de foto willen. Daarna steken ze dreigend hun handjes uit en willen ze geld zien. Naar diegene die ze niet betalen, kijken ze erg smerig. Dit hebben ze al zeker vaker gedaan. Moeder houdt e.e.a. in de gaten. Zo lief zijn ze dus niet meer. Vorm van kinderarbeid. Wij doen er niet aan mee, maken wel een foto maar betalen niets. Echt Hollands dus. We lopen naar boven en de klim valt reuze mee. Boven aangekomen staat er inderdaad een mooi tempelcomplex maar het uitzicht wordt verpest door laaghangende bewolking. Er zit weer veel goud verwerkt in de Chedi, de Wat en alle Boeddhabeelden. De details zijn ook hier weer schitterend. We lopen wat rond en ook hier valt het op dat er weer erg veel verkocht wordt. We hebben al een behoorlijk aantal tempels bezocht en het valt op dat hoe arm de bevolking ook is, de tempel ligt er over het algemeen keurig verzorgd bij. Het is duidelijk dat een behoorlijk gedeelte van de verdiensten van een Thai opgaan aan hun geloof.

We rijden nog iets verder de berg op, richting een bergdorpje. Ook hier eigenlijk alleen maar winkeltjes. Veel toeristen zijn er niet, veel locals echter wel. Sommige komen op ons af met diamanten uit Myanmar. We jagen ze weg en besluiten zelf wat door de straatjes te gaan lopen. Bij een op het gezicht aardige mevrouw stoppen we om een van haar kleden te bekijken. Ze zijn handgemaakt (veel vrouwen in het dorp waren handgemaakte kleding, tapijten, doeken etc. aan het vervaardigen) door haar zelf. Ze heeft er duidelijk flink wat tijd aan besteed en als we er een gevonden hebben die we mooi vinden ding ik niet zo scherp af als normaal. Maar 15 to 20% minder. We vinden de prijs redelijk en het kleed van bijna 2 bij 2 meter erg mooi. De kinderen nog een ijsje, wij een koffie en terug naar de stad.

De kinderen gaan zwemmen met Hanneke en ik ga bij de lokale reisbureautjes kijken hoe we onze reis gaan vervolgen. De bedoeling is om per trein terug te reizen naar Bangkok en dan met de trein verder naar Chumphon om daar een van de eilanden te gaan bezoeken. De reis met de trein duurt bijna drie dagen. Aangezien de trein vaak een aantal uren vertraagd is, ga je de aansluiting op de volgende trein zeker niet halen. Dit betekent dat je een halve dag in Bangkok bent waar je vroeg aankomt en dan weer laat vertrekt. Dit heeft ook met de aansluitingen op de veerboot naar de eilanden te maken. De treinreis Chiang Mai - Bangkok duurt als het goed is 12 uur en je kunt overdag of ‘s nachts reizen. Daarna moet je weer 10 uur van Bangkok naar Chumphon. Met het vliegtuig ben je er in twee keer ruim een uur, we moeten in Bangkok namelijk overstappen. We besluiten dus om toch met het vliegtuig te gaan. We vertrekken vanuit Chiang Mai om 07.00 uur en komen aan op Surat Thani om 11.00 uur. Ondanks dat het vliegtuig ruim duurder is (de hele treinreis voor ons vieren kost maar rond de € 100,-) is dit toch een betere optie. Zo kunnen we al snel genieten van een van de tropische eilanden. Het hotel kiezen we ’s avonds samen uit. Ook dit boeken we weer via het reisbureautje om de hoek. Onze laatste dag in Chiang Mai hebben we niet veel op de planning staan. Nadat we ’s ochtends nog even bij het reisbureautje ons hotel hebben bevestigd lopen we het oude centrum in om nog een Wat te bezoeken, namelijk Wat Phra Luang. Nadat we deze bekeken hebben en een bijna levensechte monnik in een glazen kist hebben gefotografeerd zijn we klaar met alle Wat’s. We gaan nog even naar een winkelcentrum in de buurt, eten wat en gaan op tijd slapen want we vertrekken om 05.30 uur met de taxi naar het vliegveld. Om 07.00 uur wacht de korte vlucht Chiang Mai – Bangkok.