Relaxen op Koh Samui

Als we op het eiland aankomen valt het mij eerlijk gezegd een beetje tegen. Er zijn erg veel resorts, veel winkeltjes, eetgelegenheden en bars. Het strand is volgebouwd met resorts. Overal waar je kijkt zie je een gebouw staan. Ook zijn er legio van de inmiddels bekende tours te boeken, olifanten, tijgers, watervallen, snorkelen, noem maar op. De doorgaande weg is een groot toeristenparadijs voor diegene die dit leuk vinden. Ik vind het jammer maar merk dat ik vooral te verwend ben. In vergelijking met Maleisië vorig jaar (Perhentians en Kapas Island) heb ik hier meer het gevoel in Spanje te zitten. Wat we van Thailand gezien hebben tot nu toe is het vooral erg toeristisch. Direct aan zee is het beter. Er staan gelukkig nog genoeg palmbomen en het strand en de zee zijn schitterend. Wij zitten op Lamai Beach, het “rustige” gedeelte van Koh Samui. Het resort (dat is het al snel in Thailand) is ook prima. Vriendelijke staf en een dubbele bungalow met eigen slaapkamer voor de kinderen voor een redelijke prijs. Prima zwembad met bubbelbad en kinderbadje bijna direct aan het strand. Het restaurant ligt aan het strand en je kan zowel in het restaurant als op het strand eten. Alles is wel een stuk duurder op het eiland dan op het vaste land van Thailand. Hier gelden nog meer toeristenprijzen en in sommige gevallen zijn het prijzen die we gewend zijn in Europese landen. We hebben eigenlijk geen plannen op dit eiland. We hebben weer behoorlijk veel gedaan de afgelopen weken en willen afsluiten met een paar dagen zon, zee en strand. We boeken alleen een georganiseerde reis naar het National Zeepark Ang Thong, een dichtbegroeide groep van 42 kleine eilandjes 30 km ten westen van Samui, waar we gaan kajakken, wandelen, snorkelen en wat zwemmen.

Tijdens de eerste volledige dag op het eiland zitten we of bij de zee of bij het zwembad. We hebben ons flink ingesmeerd want de zon brand heftig. Toch zijn we tegen de middag al aardig rood en waarschijnlijk ook, behalve Julian, allemaal verbrand op onze rug en schouders. Beetje meer schaduw opzoeken dus. Wel een beetje te laat, blijkt achteraf. Rond drie uur, begint het te regenen. Binnen enkele minuten is de lucht donker, begint het te waaien en barst de bui los. Wij zitten op dat moment in het restaurant dus zien de bui vanaf zee goed aankomen. Wilco en Robin besluiten om toch even in de zee te gaan. De temperatuur is nog steeds goed en het zeewater is lekker warm, alleen de regen is koud. Julian en ik zitten het vanonder een badlaken te bekijken. Als de regen over is gaan Wilco, Robin en Julian nog even in het zwembad, terwijl ik een uurtje geniet van een heerlijke aloë vera massage.

De volgende ochtend worden we om half 8 opgehaald door een taxibusje dat ons naar de pier brengt waar de boot staat te wachten die ons naar het Nationaal Zeepark Ang Thong brengt. Op de boot wordt een simpel ontbijt geserveerd terwijl we van het anderhalf durend tochtje genieten voor op de boot. De zee is een spiegeltje dus we varen lekker rustig. We stoppen bij een strandje op Ko Mae Ko waar iedereen van boord gaat. Hier kun je een korte wandeling maken naar een uitzichtpunt op een zoutwatermeer. Julian heeft geen zin, dus ik blijf met hem op het strand terwijl Wilco en Robin naar boven klimmen. Na de korte wandeling stappen Wilco en Robin in een kajak om een stukje te peddelen. Robin heeft meteen door hoe het moet, dus ze peddelen goed met de groep mee. Julian en ik varen dezelfde route met de boot en wachten daar op de kajaks. Ondertussen wordt de lunch geserveerd bestaande uit rijst, groente, aardappelen, kippenpoot, loempia en vers fruit. Al snel komen de kajaks aan. Robin vond het heel leuk om te doen en vertelt enthousiast hoe het was. Hij peddelde soms ook zelf een stukje terwijl Wilco de omgeving filmde. De boot vaart verder naar het volgende eiland Ko Wua Talab (slapende koe eiland), het grootste eiland van de archipel. Ook hier kun je weer een wandeling maken naar een uitzichtpunt, maar wij besluiten om lekker in de zee te gaan zwemmen. Je kunt er ook snorkelen, dus Robin gaat voor hem en Wilco een setje snorkelspullen halen. Helaas is er niet veel vis te zien. Maar dit komt waarschijnlijk ook omdat een klein stukje van de baai afgezet is voor snorkelaars waar iedereen zich dus bevind. Het strandje en achterliggend eiland is erg mooi. Op dit eiland staan een paar bungalows en er is een camping. Helaas wordt het eiland elke dag overspoelt door hordes toeristen. Iedere tour die je boekt naar dit Zeepark legt aan op dit eiland om een paar uurtjes te relaxen, wandelen of snorkelen. Halverwege de middag vertrekt onze boot weer richting Ko Samui. Zodra we buiten de eilanden varen merken we dat er redelijke golven zijn. Wij staan voor op de boot en deinen lekker met elke golf mee. Wilco zit op de reling met Julian op schoot. Al snel valt hij van het onrustige varen in slaap. Ook als er wat water over boord slaat blijft hij lekker slapen. De boot doet er nu wel wat langer over om terug te komen. En af en toe zijn de golven ook behoorlijk hoog. Ik ben blij dat ik buiten sta en naar de horizon kan kijken. Robin vindt het prachtig en roept alleen maar ‘ik wens dat de golven nog hoger worden’. Rond half zes zijn we weer terug bij ons resort. Even lekker douchen, daarna een hapje eten en op tijd naar bed.
De volgende twee dagen, we hebben twee nachten bijgeboekt op het Bill Resort in Koh Samui ondernemen we niet zo veel meer. We zwemmen in de zee, zwemmen in het zwembad en gaan nog naar een ander strand kijken. Verder is het relaxen. Keertje laten masseren aan het strand, regelmatig een lekkere smoothie en lekker Thais eten. Op vrijdag de 29ste gaan we weer terug naar Bangkok. Wederom met de taxi, boot, oude rommelbus en nu met de nachttrein.