De Wat Phra Kaeo en de Wat Pho: de laatste Wat's

De volgende en onze laatste dag hier willen we nog twee belangrijke attracties bekijken die we tijdens ons eerste bezoek aan Bangkok hebben overgeslagen. De Wat Phra Kaeo en het Koninklijke Paleis en de Wat Pho met haar grote liggende Boeddha. We gaan, nadat we uiteraard weer onderhandeld hebben met de tuktuk naar de Wat Phra Kaeo. Dit tempelcomplex bezit het belangrijkste Thaise relikwie, de Smaragden Boeddha. Het is er erg druk, rijen mensen willen naar binnen en worden, wederom, op onvriendelijke wijze begeleidt door Thaise functionarissen. We moeten eerst nog wat extra kleding aan om onze knieën, die je al niet kon zien, nog extra te bedekken. Sommige mensen met kortere broeken mogen doorlopen en ook sommige vrouwen laten veel meer bloot zien dan Hanneke maar behoeven dit ook niet te bedekken. Beetje vreemd. Met fluitjes worden we de goede richting in gewezen, alsof we zelf niet kunnen lezen en de pijlen kunnen volgen. Binnen in de tempelmuren staan een aantal Wat’s waaronder die met de Smaragden Boeddha. Er wordt gebeden en er worden vooral veel foto’s gemaakt door iedereen. Binnen in de grootste tempel mag je niet fotograferen maar vanuit de openstaande deuren is het geen probleem. In een klein kistje staat hoog boven allerlei religieuze relikwieën met aan weerszijde een gouden Boeddha een klein groen beeldje. Dit is het belangrijkste relikwie van Thailand. Buiten zijn nog een aantal Wat’s en Phra’s en een miniatuur van Angkor Wat uit Cambodja. Verder wederom veel Boeddha beelden en veel mooie muurschilderingen. Bij het grote paleis is het een stuk rustiger. De Thaise erewacht staat in gelid bij de trappen van de voormalige woonplaats van de huidige Koning. Het zit er van de buitenkant strak en mooi versierd uit. Verder kijken rond de andere gebouwen mogen we helaas niet want er vindt een begrafenis plaats.

De Wat Pho is een stuk rommeliger, rustiger en ook flink goedkoper. Dit is, naast een van de beste massagelegenheden van het land, ook nog een plaats waar monniken wonen, onderwijs wordt genoten en gesport wordt. Dit in tegenstelling tot de Wat Phra Kaoe. Het complex bestaat uit een aantal massagepaviljoens waar ze Thaise massage geven. Deze slaan we over. Ik heb een keer een Thaise massage gehad maar prefereer duidelijk de oil massages. Stuk minder pijnlijk en veel meer ontspannend. In de kapel van de liggende Boeddha is het weer aanschuiven. Dit is vlakbij de noordelijke ingang waar de meeste mensen binnenkomen en na het zien van het grote, gouden, 45 meter lange Boeddhabeeld weer verdwijnen. Mensen vechten om een plaatsje om de mooiste foto’s te nemen waarbij ze regelmatig, terwijl je klaarstaat om een foto te nemen, voor je lens gaan staan om nog een beter plekje te bemachtigen. Ik ben dit op een gegeven moment zo beu dat ik bij een groepje jongens, die ook weer voorschieten niet meer wacht. Terwijl een andere jongen een foto probeert te nemen ga ik recht voor zijn lens staan. Een aantal mensen uit India zien dit en begrijpen waarom. De jongens hebben de hint niet door een proberen het nog een aantal malen. Het is soms echt vechten om het “beste” plekje. Bij de Wat Pho bekijken wij, terwijl de kinderen in de visvijver zitten te spelen en met de schildpadjes en kikkers bezig zijn, wat we verder nog willen. We besluiten de Chao Phra expressboat te nemen naar een plek waar de Skytrain stopt. Met de Skytrain gaan we naar het grootste winkelcentrum in de binnenstad van Bangkok en kopen daar samen met de kinderen nog enkele cadeautjes (lees autootjes dus). Het avond eten wordt bij een BBQ restaurant. Dit hebben we in Chiang Rai ook al een keertje gedaan en is ons heel goed bevallen.

In het restaurant krijg je een tafel met in het midden een barbecue. Je mag gedurende anderhalf uur alles bestellen wat op de kaart staat. Je krijgt de lapjes vlees en vis en de groente in kleine bakjes en mag die zelf dus bakken. De kinderen vinden dit geweldig en vooral het vlees, met name varkenslapjes en spek is erg populair. We hebben in het begin niet direct door wat de bedoeling is en merken dat we zuinig bestellen. Tijdens de tweede ronde, je mag dus bordjes met eten blijven bestellen, schakelen we over naar de grotere aantallen. Sommige tafels krijgen 30 bordjes tegelijk, wij houden het op een bescheiden maximaal van 10 bordjes per ronde. De lapjes vlees en vis zijn erg dun en dus zo bereid. We eten heerlijk en het is erg gezellig. Rond 19.00 uur pakken we de Skytrain en de metro naar ons hotel terug. Daar vallen de kinderen na een lange maar leuke dag moe in slaap. Ik ga nog even de tickets uitprinten en laat me voor de laatste maal heerlijk verwennen door een masseuse. Ik ben rond 24.00 uur terug in het hotel en slaap ook snel. Morgen, maandag 1 augustus 2011 volgt de terugreis van Bangkok naar Düsseldorf en zit onze vakantie er voor dit jaar al weer op.