Canberra en weer terug naar de kust
Door: Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
04 Maart 2009 | Australië, Canberra
De volgende ochtend pakken we de auto en een plattegrondje van de stad en vertrekken richting het centrum. Al snel komen we er achter dat Canberra maar een kleine stad is. Het Parlement House ligt midden in een grote rotonde en de stad is er omheen gebouwd. We rijden een paar keer rond en hebben al ongeveer de hele stad gezien. We zien bordjes van het spoorwegmuseum en besluiten daar naartoe te gaan. Ergens achterin een doodlopende straat is het museum, althans dat staat er. Ik zou het er niet uitgehaald hebben, het lijkt meer op een schroothoop. Het is alleen nog maar op zondag open, dus we vertrekken weer. Dan gaan we naar het Parlementsgebouw, want daarvoor kwamen we natuurlijk naar Canberra. Canberra is ontstaan omdat Sydney en Melbourne het niet eens werden over wie van hen de hoofdstad van Australië zou worden. Canberra komt van het Aboriginal woord Kamberra wat verzamelen betekend. We parkeren onder het gebouw en gaan naar binnen. Het gebouw is in 1988 gebouwd en ziet er ook nog erg nieuw uit. We mogen bijna overal naar binnen. We hebben alleen niet veel tijd, want Robin en Julian hebben niet zoveel zin. We gaan weer terug naar de camping want Julian moet slapen.
De camping stelt niet zoveel voor. Ze hebben een grasveld waar je kunt kamperen. Aan de rechterkant mogen alleen mensen staan die langer dan een week blijven. Ik kan me alleen niet voorstellen waarom iemand hier langer dan een week wil blijven. Verder hebben ze een motel, bungalows en een paar grote zalen voor groepen. Het is erg heet, dus we gaan onder een boom zitten. Ik ga wat lezen, Robin speelt met een bak water en Wilco gaat boodschappen doen. Het is trouwens best druk op de camping, want aan de andere kant van de weg is de Canberra Show. Een keer per jaar is dit evenement, alle boeren uit de omgeving komen op een groot grasveld bij elkaar om feest te vieren. Dit feest duurt een paar dagen. Op de camping liepen ook een paar cowboys rond die hun kunsten met een zweep lieten zien. Aan het eind van de middag, toen de zon niet meer zo fel was, zijn we nog even gaan zwemmen.
De volgende ochtend vertrekken we rond half 10 weer. We gaan via een hele mooie slingerweg door de bossen naar de kust. Julian ligt al na vijf minuten te slapen en Robin speelt met z’n Cars auto’s. Rond lunchtijd zijn we weer bij de kust. We zoeken een plekje om te eten en bestellen een lekkere hamburger en Fish and Chips. De kindjes genieten ook erg van de vis en de frietjes. Waar we de auto geparkeerd hadden, had Robin al toen we aankwamen een speeltuintje ontdekt, dus we besluiten dat de kinderen daar nog even mogen spelen voordat we weer verder rijden. Ik geniet ondertussen nog van een lekkere cappuccino. We rijden nog een uur en vinden een camping aan zee bij Miracle Bay. We zetten snel de tent op en gaan nog even naar de zee. De camping ligt in een mooie baai omringt met rotsen en een grot. De eigenaar van de camping is trouwens afwezig en we horen van anderen dat hij soms dagen niet komt opdagen, dus we hebben een gratis overnachting.
Na het ontbijt rijden we weer verder. We rijden een klein stukje van de kust af naar het zuiden. Het valt ons op dat het landschap ontzettend groen en glooiend is. Dat hadden we niet verwacht. We hebben trouwens best veel heuvellandschap gehad, terwijl Australië zo vlak schijnt te zijn. Nog een stukje verder landinwaarts zijn de Snowy Mountains, maar hier gaan we niet naartoe. We hebben besloten de kustweg richting Melbourne te volgen. Ik merk trouwens ook dat we steeds minder plaatsen tegenkomen. We rijden door een plaatsje waar een motel en een boerderij staat, dat is alles. Rond lunchtijd komen we in een plaatsje waar iets meer mensen wonen. Ze hebben er in ieder geval ook een plek om te eten. Na de lunch rijden we nog een stukje verder tot we in Cape Conran komen. Het is weer een camping aan zee. We mogen zelf een plek uitzoeken, dus we rijden een rondje om te kijken waar we willen staan. Opeens ziet Wilco een varaan lopen. Robin en ik gaan uit de auto om te kijken. Een stukje verder in de struiken zit er nog een die nog een stukje groter is. Gelukkig kunnen we nog een paar foto’s nemen, voordat ze weer in de struiken verdwijnen. Na het opzetten van de tent gaan we weer naar het strand. Het is weer erg mooi weer en ook de zee is weer schitterend. Een stukje voor de kust schijnt ook een rif te liggen. We lopen een stukje over het strand totdat we bij wat rotsen aankomen. Tussen de rotsen vinden we de mooiste schelpen en ####. Ook liggen er heel veel kapotte stukken van hele grote schelpen. Er ligt trouwens ook heel veel afgebroken koraal. We blijven tot laat in de middag op het strand en gaan dan terug naar de tent om de kindjes eten te geven, in bed te leggen en daarna zelf wat te eten. Daarna wordt het donker en beginnen de muggen te steken, dus gaan we zelf ook snel de tent in.
De camping stelt niet zoveel voor. Ze hebben een grasveld waar je kunt kamperen. Aan de rechterkant mogen alleen mensen staan die langer dan een week blijven. Ik kan me alleen niet voorstellen waarom iemand hier langer dan een week wil blijven. Verder hebben ze een motel, bungalows en een paar grote zalen voor groepen. Het is erg heet, dus we gaan onder een boom zitten. Ik ga wat lezen, Robin speelt met een bak water en Wilco gaat boodschappen doen. Het is trouwens best druk op de camping, want aan de andere kant van de weg is de Canberra Show. Een keer per jaar is dit evenement, alle boeren uit de omgeving komen op een groot grasveld bij elkaar om feest te vieren. Dit feest duurt een paar dagen. Op de camping liepen ook een paar cowboys rond die hun kunsten met een zweep lieten zien. Aan het eind van de middag, toen de zon niet meer zo fel was, zijn we nog even gaan zwemmen.
De volgende ochtend vertrekken we rond half 10 weer. We gaan via een hele mooie slingerweg door de bossen naar de kust. Julian ligt al na vijf minuten te slapen en Robin speelt met z’n Cars auto’s. Rond lunchtijd zijn we weer bij de kust. We zoeken een plekje om te eten en bestellen een lekkere hamburger en Fish and Chips. De kindjes genieten ook erg van de vis en de frietjes. Waar we de auto geparkeerd hadden, had Robin al toen we aankwamen een speeltuintje ontdekt, dus we besluiten dat de kinderen daar nog even mogen spelen voordat we weer verder rijden. Ik geniet ondertussen nog van een lekkere cappuccino. We rijden nog een uur en vinden een camping aan zee bij Miracle Bay. We zetten snel de tent op en gaan nog even naar de zee. De camping ligt in een mooie baai omringt met rotsen en een grot. De eigenaar van de camping is trouwens afwezig en we horen van anderen dat hij soms dagen niet komt opdagen, dus we hebben een gratis overnachting.
Na het ontbijt rijden we weer verder. We rijden een klein stukje van de kust af naar het zuiden. Het valt ons op dat het landschap ontzettend groen en glooiend is. Dat hadden we niet verwacht. We hebben trouwens best veel heuvellandschap gehad, terwijl Australië zo vlak schijnt te zijn. Nog een stukje verder landinwaarts zijn de Snowy Mountains, maar hier gaan we niet naartoe. We hebben besloten de kustweg richting Melbourne te volgen. Ik merk trouwens ook dat we steeds minder plaatsen tegenkomen. We rijden door een plaatsje waar een motel en een boerderij staat, dat is alles. Rond lunchtijd komen we in een plaatsje waar iets meer mensen wonen. Ze hebben er in ieder geval ook een plek om te eten. Na de lunch rijden we nog een stukje verder tot we in Cape Conran komen. Het is weer een camping aan zee. We mogen zelf een plek uitzoeken, dus we rijden een rondje om te kijken waar we willen staan. Opeens ziet Wilco een varaan lopen. Robin en ik gaan uit de auto om te kijken. Een stukje verder in de struiken zit er nog een die nog een stukje groter is. Gelukkig kunnen we nog een paar foto’s nemen, voordat ze weer in de struiken verdwijnen. Na het opzetten van de tent gaan we weer naar het strand. Het is weer erg mooi weer en ook de zee is weer schitterend. Een stukje voor de kust schijnt ook een rif te liggen. We lopen een stukje over het strand totdat we bij wat rotsen aankomen. Tussen de rotsen vinden we de mooiste schelpen en ####. Ook liggen er heel veel kapotte stukken van hele grote schelpen. Er ligt trouwens ook heel veel afgebroken koraal. We blijven tot laat in de middag op het strand en gaan dan terug naar de tent om de kindjes eten te geven, in bed te leggen en daarna zelf wat te eten. Daarna wordt het donker en beginnen de muggen te steken, dus gaan we zelf ook snel de tent in.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
