80 Mile Beach en wederom Broome
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
11 Mei 2009 | Australië, Broome
Als slaapplekje tussen Karijini en Broome in hebben we gekozen voor 80 Mile Beach Caravan Park. Het ligt 9 kilometer van de doorgaande weg aan het strand (wat 80 Mile lang is). Ineens naar Broome is teveel dus dit lijkt ons een goede tussenoplossing. Als je de 9 kilometer dirt road afgereden hebt, kom je ineens bij een oase van groen en palmbomen uit. Ter info, nadat we Karijini verlaten hebben was het wederom woestijn. Eerst rood zand en enkele struikjes en dan nu groen gras met schitterende palmbomen. Het bevalt ons dusdanig dat we meteen besluiten om hier twee nachtjes te verblijven. Het schiet niet op met ons want elke keer als we iets leuks zien voegen we dit weer toe. Het strand is langgerekt, mooi wit zand, veel schelpen en een schitterende blauwe Indische oceaan. Ook de temperatuur is wederom zeer aangenaam, zeker gezien het feit dat wij allemaal aan 30 graden plus beginnen te wennen. Regen of laat staan bewolking is al een behoorlijke tijd geleden. 80 Mile Beach Caravan park lijkt een walhalla voor de bejaarde of bijna bejaarde medemens die de kou (lees 15 graden) van Melbourne en omgeving wil vergeten. Het park staat vol met langparkeerders die hier voor enkele maanden per jaar staan. Te bedenken dat er 300 kilometer noord, zuid of west absoluut niets is.
Het verblijf bestaat voornamelijk uit vissen. Ten tijden van de vloed trekken ze massaal, mannen en vrouwen naar het strand om te gaan hengelen. Uren staan ze doelloos naar de zee te staren, ruim honderd tegelijk verdeeld over enkele kilometers strand. Na een aantal uurtjes is de zee dusdanig teruggetrokken dat ze weer verdwenen zijn. Je bent dan werkelijk alleen op het strand zover je kunt kijken. Nu is vissen niet mijn hobby, ik vind het een saai en dom tijdverdrijf (je kunt ze namelijk ook gewoon vers kopen) maar bij de bewoners van het 80 Mile Beach Caravan Park is het bijna not done om niet te vissen. De gemiddelde leeftijd bedraagt volgens mij ook minimaal 65 jaar. Enkele vissers (de vrouwen meer dan de mannen) hadden grote vissen gevangen. Catfish en Blue spotted zalmen en af en toe een soort haaitje.
Op een gegeven moment heeft een van de heren beet, Robin en ik lopen er heen als ware het volleerde zeemeeuwen. De man heeft zichtbaar moeite om de vis binnen te halen en later zien we waarom. Hij had waarschijnlijk een duovangst. Een mooie zalm met aan zijn staart een behoorlijke haai. Die zitten hier namelijk volop en zwemmen wordt ook afgeraden. De vis mist bijna zijn gehele staart. Het is een behoorlijke maaltijd van bijna 75 cm. Het doodmaken van de vis heeft de man echter nog niet onder de knie. Hij steekt lustig op het beest zijn hoofd in maar deze blijft ademen. Een collega visser snelt te hulp, pakt een groot mes en snijdt de strot door van de vis. Nu is het gedaan met de pret. Robin bekijkt dit hele spektakel zonder enige vorm van emotie en als ik hem later vraag wat de man deed, vertelt hij dit zeer gedetailleerd. Echter sommige onderdelen zijn door hem iets gewijzigd. De vis lachte volgens hem de gehele tijd, zelfs toen de man de strot doorsneed. Het mondje van de arme vis ging nog open en dicht en Robin dacht dus dat de vis pret had en er enorm om moest lachen. Volgens Robin deed het dus ook geen pijn bij de vis, anders zou hij ook niet lachen. Toen de strot doorgesneden was, bloeide de vis nog wat, maar dat vond hij ook niet erg, want hij was toch allang dood. Daarna verdween hij in het tasje van de man. Het was eigenlijk een heel gruwelijk tafereel maar Robins versie bevalt ook mij beter.
Na lekker weer wat over het strand gereden te hebben, en bijna vast komen te zitten, vertrekken we de volgende dag toch uit 80 Mile Beach. Verder terug naar Broome. Ondanks dat we Broome al bezocht hebben is dit na 350 kilometers toch wederom onze overnachtingplaats. Het is 10 mei en vanavond is het Staircase to the Moon. Nu we toch ergens moeten overnachten kunnen we dit natuurfenomeen natuurlijk niet overslaan. Het blijkt ook een grotere happening dan we ons konden voorstellen. De maan komt op, rond 18.10 uur, is mooi rood en vormt een spreekwoordelijke trap door haar licht op het strand. Het is eb en het terugtrekkende water heeft een golvend strand achtergelaten. Samen met het licht van de maan lijkt het net alsof er een trap loopt naar de maan. Rond 15.00 uur komen de eerste eetkraampjes het parkje bij Town Beach bevolken. Snel gevolgd door vele anderen en kraampjes met allerlei andere, waarschijnlijk Chinese, rotzooi. Origineel uit Australië. Langzaam maar zeker stroomt het gehele park en strand vol met bezoekers. Rond 17.30 uur zijn er, naar schatting enkele duizenden mensen op het fenomeen afgekomen. Het wordt donker en iedereen zit gezellig bij elkaar. Men eet wat, drinkt uiteraard ook veel en wacht geduldig. Dan wordt het heel stil en langzaam komt de maan tevoorschijn. Als een voorleert popidool beginnen vervolgens honderden camera’s te flitsen. Iedereen neemt foto’s bij de vleet maar het geluid van de fototoestellen, en de generators van de vreetschuurtjes, is het enigste wat je hoort. Na een uurtje, de maan staat inmiddels te hoog, verlaten de meesten het parkje weer. Morgen weer hetzelfde, drie maal per maand, elke maand weer. Een enorm commercieel succes van de maan. Maar ik moet bekennen, het is ook werkelijk heel bijzonder. De moeite van onze tussenstop waard. Op maandag zijn we genoodzaakt om nog een extra nachtje te overnachten in Broome. De campertrailer krijgt een onderhoudsbeurtje en deze kunnen we pas aan het einde van de dag ophalen. Nog een keer kijken naar de opkomende maan is geen probleem.
Het verblijf bestaat voornamelijk uit vissen. Ten tijden van de vloed trekken ze massaal, mannen en vrouwen naar het strand om te gaan hengelen. Uren staan ze doelloos naar de zee te staren, ruim honderd tegelijk verdeeld over enkele kilometers strand. Na een aantal uurtjes is de zee dusdanig teruggetrokken dat ze weer verdwenen zijn. Je bent dan werkelijk alleen op het strand zover je kunt kijken. Nu is vissen niet mijn hobby, ik vind het een saai en dom tijdverdrijf (je kunt ze namelijk ook gewoon vers kopen) maar bij de bewoners van het 80 Mile Beach Caravan Park is het bijna not done om niet te vissen. De gemiddelde leeftijd bedraagt volgens mij ook minimaal 65 jaar. Enkele vissers (de vrouwen meer dan de mannen) hadden grote vissen gevangen. Catfish en Blue spotted zalmen en af en toe een soort haaitje.
Op een gegeven moment heeft een van de heren beet, Robin en ik lopen er heen als ware het volleerde zeemeeuwen. De man heeft zichtbaar moeite om de vis binnen te halen en later zien we waarom. Hij had waarschijnlijk een duovangst. Een mooie zalm met aan zijn staart een behoorlijke haai. Die zitten hier namelijk volop en zwemmen wordt ook afgeraden. De vis mist bijna zijn gehele staart. Het is een behoorlijke maaltijd van bijna 75 cm. Het doodmaken van de vis heeft de man echter nog niet onder de knie. Hij steekt lustig op het beest zijn hoofd in maar deze blijft ademen. Een collega visser snelt te hulp, pakt een groot mes en snijdt de strot door van de vis. Nu is het gedaan met de pret. Robin bekijkt dit hele spektakel zonder enige vorm van emotie en als ik hem later vraag wat de man deed, vertelt hij dit zeer gedetailleerd. Echter sommige onderdelen zijn door hem iets gewijzigd. De vis lachte volgens hem de gehele tijd, zelfs toen de man de strot doorsneed. Het mondje van de arme vis ging nog open en dicht en Robin dacht dus dat de vis pret had en er enorm om moest lachen. Volgens Robin deed het dus ook geen pijn bij de vis, anders zou hij ook niet lachen. Toen de strot doorgesneden was, bloeide de vis nog wat, maar dat vond hij ook niet erg, want hij was toch allang dood. Daarna verdween hij in het tasje van de man. Het was eigenlijk een heel gruwelijk tafereel maar Robins versie bevalt ook mij beter.
Na lekker weer wat over het strand gereden te hebben, en bijna vast komen te zitten, vertrekken we de volgende dag toch uit 80 Mile Beach. Verder terug naar Broome. Ondanks dat we Broome al bezocht hebben is dit na 350 kilometers toch wederom onze overnachtingplaats. Het is 10 mei en vanavond is het Staircase to the Moon. Nu we toch ergens moeten overnachten kunnen we dit natuurfenomeen natuurlijk niet overslaan. Het blijkt ook een grotere happening dan we ons konden voorstellen. De maan komt op, rond 18.10 uur, is mooi rood en vormt een spreekwoordelijke trap door haar licht op het strand. Het is eb en het terugtrekkende water heeft een golvend strand achtergelaten. Samen met het licht van de maan lijkt het net alsof er een trap loopt naar de maan. Rond 15.00 uur komen de eerste eetkraampjes het parkje bij Town Beach bevolken. Snel gevolgd door vele anderen en kraampjes met allerlei andere, waarschijnlijk Chinese, rotzooi. Origineel uit Australië. Langzaam maar zeker stroomt het gehele park en strand vol met bezoekers. Rond 17.30 uur zijn er, naar schatting enkele duizenden mensen op het fenomeen afgekomen. Het wordt donker en iedereen zit gezellig bij elkaar. Men eet wat, drinkt uiteraard ook veel en wacht geduldig. Dan wordt het heel stil en langzaam komt de maan tevoorschijn. Als een voorleert popidool beginnen vervolgens honderden camera’s te flitsen. Iedereen neemt foto’s bij de vleet maar het geluid van de fototoestellen, en de generators van de vreetschuurtjes, is het enigste wat je hoort. Na een uurtje, de maan staat inmiddels te hoog, verlaten de meesten het parkje weer. Morgen weer hetzelfde, drie maal per maand, elke maand weer. Een enorm commercieel succes van de maan. Maar ik moet bekennen, het is ook werkelijk heel bijzonder. De moeite van onze tussenstop waard. Op maandag zijn we genoodzaakt om nog een extra nachtje te overnachten in Broome. De campertrailer krijgt een onderhoudsbeurtje en deze kunnen we pas aan het einde van de dag ophalen. Nog een keer kijken naar de opkomende maan is geen probleem.
-
11 Mei 2009 - 14:40
Vivian:
Wat een prachtig plaatje. Blijf genieten, menigeen is jaloers op jullie.
Groetjes,
Vivian -
12 Mei 2009 - 16:13
Peter:
Bijzondere foto...jammer dat we dat natuurverschijnsel niet op het E-3 strand kunnen aanschouwen.........
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
