Where the forest meets the reef
Door: Wilco & Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
25 Juni 2009 | Australië, Sydney
De route van Cooktown naar Cape Tribulation bestaat uit 28 kilometer asfalt, daarna dirt road en de laatste 32 kilometer is four wheel drive werk met enkele riviercrossingen. De weg is erg bochtig maar schitterend. Je rijdt door het regenwoud en op sommige plaatsen kun je de oceaan al zien. De laatste 32 kilometer four wheel drive road zijn vooral erg steil. Je moet twee bergketens oversteken. Deze zijn niet zo hoog, maar hebben erg steile beklimmingen en afdalingen. We hebben ook echt de four wheel drive nodig om met auto en trailer boven te komen, de auto heeft het soms erg zwaar. Als we op Cape Tribulation zijn, zien we al meteen een paar campings en we besluiten om maar meteen bij de eerste te gaan staan. Het is een erge mooie camping midden in het regenwoud. We hebben een plekje tussen de palmen, varens, en allerlei planten die we thuis als kamerplant hebben. Er staat zelfs een plant tussen waarvan de bladeren groter zijn dan onze kinderen. Hier gaan we dan ook nog een ‘Anne Geddis fotosessie’ mee maken. Na het opzetten van de tent gaat Julian slapen. Wilco en Robin gaan naar het strand en ik vermaak me bij de tent met een leesboek. Als Julian wakker is gaan wij ook nog even naar het strand. Voordat we op het strand zijn moeten we nog door een stuk mangrovebos en dan zijn we op het hagelwitte strand met een schitterende blauwe zee. Hier heb je dus echt het regenwoud tot op het strand en een achtergrond met beboste berghellingen. Ontzettend mooi om te zien. De volgende dag rijden we een stukje terug en maken een korte wandeling door het regenwoud bij Cape Tribulation en over het strand weer terug. Het is hier even mooi als bij onze camping dus we besluiten om weer terug te gaan naar de camping en daar naar het strand te gaan. De kinderen vermaken zich weer goed op het strand. Julian vindt het ook helemaal geweldig en ligt al meteen plat op zijn buik in het zand en speelt met z’n bootje en de schepjes. Na zijn middagslaapje gaan we weer terug en wandelen een stukje over het strand. Als er een hardloopster voorbij rent begint Julian spontaan mee te rennen, erg grappig om te zien. Het meisje moet er ook erg om lachen dat ze achtervolgt wordt door zo’n klein hummeltje. De volgende ochtend vertrekken we weer. We willen vandaag naar Cairns rijden. Het eerste stuk van de rit slingert nog steeds door het regenwoud via een klein en steil weggetje. Onderweg stoppen we ook een paar keer om van het uitzicht te genieten. Na een klein uurtje komen we bij de ferry om de Daintree River over te steken. Dit is een erg brede krokodillenrivier die uitmondt in de zee. We kunnen meteen op de boot en na twee minuten varen staan we alweer aan de overkant. Het landschap verandert en al snel rijden we weer tussen de suikerrietvelden. We rijden Mossmann en Port Douglas voorbij. Hier willen we vanuit Cairns nog een keer een dagje naartoe rijden. Daarna is het nog 70 kilometer slingerend langs de kust rijden tot aan Cairns. Het is een hele mooie kustweg dus het is niet erg om hier nog een keer te rijden. Aan het begin van de middag komen we aan in Cairns. We hebben een erg luxe camping uitgekozen die net buiten het centrum ligt. Het is wel lekker om weer wat voorzieningen te hebben en ook voor de kinderen is er van alles te doen. We hebben voor een week geboekt, maar ik denk dat we nog wel wat langer in Cairns zullen blijven.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
