Port Douglas en Mission Beach
Door: Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
08 Juli 2009 | Australië, Sydney
Ons laatste dagje in Cairns ontmoeten we een Nederlands stel, Henk en Marieke en hun twee kinderen, Tesse en Merel. Het klikt ook direct met onze kindjes en we spreken dan ook af om ‘s middags samen te gaan zwemmen. Vooral Robin is erg blij om weer eens Nederlands te kunnen praten met andere kinderen. Het is gezellig dus ‘s avonds gaan we met zijn allen uit eten bij Sizzlers. Dit restaurant in buffetvorm valt ook bij de anderen in de smaak, de kinderen vermaken zich prima en het eten is goed. ‘s Ochtend zijn wij al in Port Douglas geweest. We wilden hier een dagje naartoe gaan, maar het beviel ons zo goed dat we die middag maar meteen een appartement aan het four Mile Beach voor drie nachten hebben geboekt. De volgende ochtend nadat we met Henk, Marieke en hun kids nog naar het pannenkoekenontbijt zijn geweest nemen we afscheid en vertrekken weer naar Port Douglas. Zij gaan hier morgen naartoe, dus we spreken af dat we elkaar daar nog zien. Robin is ook erg teleurgesteld dat we alweer afscheid moeten nemen. In Port Douglas hebben we een erg mooie kamer met een klein keukentje en een balkon. Julian gaat meteen slapen, Wilco en Robin blijven op de kamer en ik ga wat boodschappen doen. Na het slaapje van Julian gaan we nog even met z’n allen naar het strand. De volgende ochtend gaan Wilco en Robin naar Mossmann Gorge. Julian is nog steeds niet helemaal fit dus wij gaan niet mee. Wij spelen op de kamer en maken een wandeling door de winkelstraat van Port Douglas. Julian zit lekker rustig in de buggy dus ik kan ondertussen wat winkelen. Als Julian weer in bed ligt komen Wilco en Robin terug van Mossmann. De gorge stelde niet zoveel voor en ze wilden nog naar een suikerfabriek gaan, maar daar moest je vijf jaar voor zijn. Omdat het weer warm is gaan we lekker naar het strand. De rest van de dag doen we ook niet veel meer. ´s Avonds eten we lekker op het balkon en als de kinderen slapen kijken wij televisie. We missen allebei de televisie niet, maar het is toch wel fijn om weer eens lekker op bed te liggen en een film te kijken. Het komt waarschijnlijk ook omdat het in Australië zo vroeg donker is. Vanaf 18.00 uur zitten wij voor de tent met een klein lampje. Dus dan genieten we ook wel weer eens van een hotelkamer met een televisie. De volgende dag ga ik met Robin naar het hotel waar Tesse en Merel zitten. We lopen over het strand, maar ik vergis me een beetje in de afstand. Ik dacht dat ze dicht bij ons zaten, maar we moeten toch wel een kilometer of drie lopen voor we er zijn. Robin is erg enthousiast als hij de twee meiden ziet, maar vervolgens heeft hij geen zin om met ze te gaan zwemmen. Er ligt een kleurboek met potloden dus even laten zitten ze met z´n drieën prinsessentekeningen in te kleuren. Als we afscheid hebben genomen gaan we Wilco en Julian ophalen om naar het strand te gaan. Hier blijven we de rest van de middag weer. ´s Avonds halen we een pizza en kijken weer een film. Op zondag 5 juli vertrekken we weer uit Port Douglas. We rijden via het Artherton Tableland, een heuvelachtig gebied dat een stukje van de kust afligt, naar het zuiden. We overnachten in het plaatsje Artherton. De volgende ochtend rijden we via een aantal watervallen weer richting de kust. Halverwege de middag komen we aan in South Mission Beach. We hebben een mooie camping die aan het strand ligt. Wilco gaat nog even met de kindjes naar het strand, terwijl ik wat in de tent rommel. De volgende dag huren we een motorbootje. Voor de kust liggen een paar eilandjes waar je naartoe kunt varen. Dunk Island is iets groter en daar ligt een resort op, daarnaast ligt een onbewoond eilandje met een klein strandje en enkele palmbomen. Wilco en Robin vertrekken ’s ochtends met z’n tweeën. Ik blijf met Julian op de camping want hij moet al weer vrij snel naar bed. Aan het begin van de middag komt Wilco ons ophalen. We varen naar het kleine koraaleilandje waar we lekker op het strand picknicken. Daarna varen we nog naar Dunk Island waar we lekker zwemmen en op het strand spelen. Aan het eind van de middag varen we weer terug. Voor de volgende dag heb ik afgesproken om ’s middags te gaan skydiven. Om 13.00 uur wordt ik opgehaald bij de camping. Ik ben de hele ochtend al een beetje nerveus. De strakke blauwe hemel die we gewend zijn, is veranderd in een grijs wolkendek. Het begint zelfs ook even te regenen. Dit zijn we al helemaal niet gewend. Maar volgens de medewerkers van de receptie gaat het zo opentrekken en wordt het weer stralend blauw. Ik wacht dus in spanning af. Echter om 13.30 uur komt het bericht dat het skydiven niet doorgaat. Voor niets zenuwachtig geweest dus.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
