De laatste week in Oz

Aan het begin van onze reis zijn we al een week in Sydney geweest, maar toen zijn we veel bezig geweest met de laatste voorbereidingen en het kopen van de auto. Er staan dus nog wel een aantal dingen op het programma die we graag willen bekijken. We beginnen in Darling Harbour, de havenwijk van Sydney die verfraaid is met winkeltjes, restaurantjes, een bioscoop, aquarium en diverse musea. Er is momenteel een bootshow dus de haven ligt vol met de duurste en grootste jachten, er ligt een replica van de Endeavour en er ligt een grote cruiseboot. Genoeg te zien dus. De volgende dag staat een wandeling door The Rocks, het historische hart van de stad van waaruit de kolonisering van Australie begon, op het programma. Het is een erg mooie wijk die in de jaren ’60 helemaal gerestaureerd is. Deze wijk ligt aan de voet van de Harbour Bridge. Van hieruit besluiten we dus ook om over de brug naar de overzijde te wandelen. Je hebt een erg mooi uitzicht over de skyline en het Operahouse. Wandelend terug willen we Robin niet aandoen want hij moppert al een beetje op de heenweg, dus we pakken de metro terug. Hoewel het hartje winter is, is het weer nog steeds schitterend. Het is tussen de 20 en 22 graden en de zon schijnt volop. We hebben onze slippers inmiddels ingeruild voor schoenen, maar lopen nog steeds in een shirtje rond. Ik heb na een ochtend op schoenen lopen ook meteen blaren op allebei mijn hakken. Woensdag gaan we naar Taronga Zoo, de dierentuin van Sydney, ook wel ‘the zoo with a view’ genoemd. Hiervoor gaan we eerst met de metro en daarna met de veerboot naar de andere kant van Sydney Harbour. Het is een erg mooie dierentuin en het uitzicht dat je hebt op de stad is geweldig. De giraffen kijken uit op de skyline van de stad. Deze ochtend krijgen we trouwens erg veel telefoontjes voor de auto. Tot nu toe hadden we maar een paar reacties gehad, maar nog geen kopers. Maar na het plaatsen op Ebay wordt er veel gebeld en gemaild. Vanavond komt er ook iemand kijken. Het is niet zo makkelijk om de auto te verkopen als je nog maar een paar dagen de tijd hebt, maar we moeten er toch vanaf. Gelukkig is de man erg enthousiast en na een proefrit en wat telefoontjes met zijn vrouw besluit hij om de auto te kopen. Hij spreekt af om de volgende dag na zijn werk terug te komen voor de overdracht. Wilco en ik zijn blij dat we er vanaf zijn en dat we hem niet aan een dealer hoeven te verkopen. Nu hebben we alles mooi op tijd geregeld en hebben we geen zorgen meer. Donderdagochtend blijven we een beetje in de buurt omdat we niet precies weten hoe laat de man belt voor de overdracht. We wandelen door de wijken Darlinghurst en Paddington, ten zuiden van waar ons appartement ligt. ’s Avonds gaan Wilco en ik uit eten bij een erg goed Italiaans restaurant dat tegenover ons appartement ligt om de verkoop te vieren en te proosten om een mooi einde van onze reis. Het restaurant ligt aan het water en heeft een schitterend uitzicht over de stad. Vrijdag gaan we met de metro naar de andere kant van de Harbour Bridge waar een kermis is. De kermis ligt aan het water dus Robin had deze al een paar dagen geleden opgemerkt en toen hadden we hem beloofd dat we er nog naartoe zouden gaan. Nu moesten we toch nog in Noord Sydney zijn om de verkoop van onze auto en trailer door te geven bij de RTA dus dat kwam goed uit. De kermis gaat om 11 uur open. Onze bedoeling was om de kinderen in een paar attracties te laten gaan en om dan weer te gaan. Je moet een polsbandje met barcode kopen om in de attracties te mogen. De prijs wordt bepaald aan de hand van je lengte en die prijs is niet mis. Julian mag in vier attracties en Robin in acht, tenminste zonder begeleiding van ons. Als wij meegaan als begeleiding moeten we ook weer zo’n polsbandje voor ons kopen, maar daar hebben we geen zin in. Dus we kopen voor allebei de kinderen een polsbandje. Robin vindt het geweldig en rent meteen naar de autootjes. Wij er achteraan met Julian. Julian wil zijn polsbandje niet aan, maar dat is verplicht. Hij zit te huilen in het autootje en is alleen maar bezig om het bandje los te maken. Nu moeten we terug naar de kassa omdat hij zijn bandje niet aan wil. Hier wordt een kaartje geschreven met Julians naam, leeftijd en een omschrijving van zijn kleding dat hem vandaag toegang geeft met het bandje zonder dat hij het aanheeft. Dit is echt belachelijk. Ondertussen is het ook zo verpest dat hij nergens meer in wil. Gelukkig vindt Robin het erg leuk en rent van de ene attractie naar de andere. Ik besluit om met Julian terug te gaan naar het appartement en Wilco en Robin blijven nog even. Zo heeft er tenminste nog iemand plezier. Wilco en Robin gaan nog met de veerboot naar Darling Harbour, gaan samen lunchen en daarna weer terug naar de kermis waar Robin nog vele ritjes in de autootjes maakt. Rond 16.00 uur gaan ze met de veerboot terug naar Circular Quay en daarna met de metro terug naar Kings Cross. Ze wilden eigenlijk nog naar de Sydney Tower voor een uitzicht over de stad in het donker maar besluiten dit toch niet te doen vanwege het weer. Van stralend zonnig en lekker warm begint het flink te waaien en het lijkt te gaan regenen. Zaterdag, onze laatste dag in Sydney is aangebroken. ’s Ochtends pakken we de metro richting Bondi. Robin wil nog een keer met de metro en wij moeten nog ergens een tas kopen omdat we niet alle spullen ingepakt krijgen. Nadat we een tas hebben gevonden gaat Wilco met de kindjes terug naar het appartement en ik ga met de metro naar het centrum om nog wat laatste aankopen te doen. Aan het eind van de middag gaan Wilco en Robin naar de Sydney Tower en ik blijf met Julian in het appartement. Wij doen niet veel meer. Alles staat ingepakt en klaar voor vertrek, acht tassen, een rugdrager en een buggy. Zondagochtend om 8 uur gaan we met de taxi naar het vliegveld. We vliegen om 10.45 uur naar Hongkong waar we tien uur later aan zullen komen. De vooruitzichten zijn goed, rond de 33 graden. We hebben vier dagen de tijd om Hongkong te ontdekken voordat we verder vliegen naar Dusseldorf.