Stuart Highway
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
08 April 2009 | Australië, Coober Pedy
In het Visitor Centre in Port Augusta infomeren we naar de condities van een aantal wegen en kopen nog een extra four wheel drive kaart van de Northern Territories. Daarna begint de rit richting Coober Pedy, slechts 538 kilometer. We zijn zeer benieuwd wat we wel en vooral ook niet zullen aantreffen. Een groot gedeelte van de weg, 252 kilometer, wordt beschreven als “A lot of nothing”, veel van niets. Al snel buiten Port Augusta rijden we door de woestijn.
De Stuart Highway is hier van goede kwaliteit, zonder veel grote gaten en nog van asfalt.
Wat al snel duidelijk wordt is dat het hier vaak heel warm wordt. Vandaag en de komende dagen hebben we weer geluk. Het is nu maar 25 graden en dat zal het de komende dagen blijven. Het is vooral erg dor, af en toe een soort boom en wat struiken. Ook passeren we enkele grote zoutmeren die soms wel tientallen kilometers lang zijn. Veel medereizigers komen we niet tegen. Wel enkele grote road trains: dit zijn vrachtwagens die 3 of meer opleggers met zich meetrekken. Af en toe stoppen we maar al snel worden we vergezeld door kleine irritante vliegjes. De stops zijn dus van korte duur. Op het gehele traject zijn slechts 3 plaatsjes. Het plaatsje waar we stoppen voor koffie en om te tanken telt maar 30 inwoners. Het is ook een raadsel waarom iemand in deze omgeving wil wonen. Er staat niets, alles is dor en stoffig en de huizen zien er armetierig uit. We hebben niet veel keuze qua accommodatie, in twee plaatsjes is er een caravan park. We besluiten door te rijden tot Coober Pedy, waar we om 16.00 uur aankomen. Resultaat van de rit van vandaag: ongeveer honderd andere voertuigen tegengekomen, 8 emoes en 20 enorme aasgieren die de verschillende kadavers op zitten te eten. Verder vooral heel veel niets. Een interessante kennismaking met de Outback.
De Stuart Highway is hier van goede kwaliteit, zonder veel grote gaten en nog van asfalt.
Wat al snel duidelijk wordt is dat het hier vaak heel warm wordt. Vandaag en de komende dagen hebben we weer geluk. Het is nu maar 25 graden en dat zal het de komende dagen blijven. Het is vooral erg dor, af en toe een soort boom en wat struiken. Ook passeren we enkele grote zoutmeren die soms wel tientallen kilometers lang zijn. Veel medereizigers komen we niet tegen. Wel enkele grote road trains: dit zijn vrachtwagens die 3 of meer opleggers met zich meetrekken. Af en toe stoppen we maar al snel worden we vergezeld door kleine irritante vliegjes. De stops zijn dus van korte duur. Op het gehele traject zijn slechts 3 plaatsjes. Het plaatsje waar we stoppen voor koffie en om te tanken telt maar 30 inwoners. Het is ook een raadsel waarom iemand in deze omgeving wil wonen. Er staat niets, alles is dor en stoffig en de huizen zien er armetierig uit. We hebben niet veel keuze qua accommodatie, in twee plaatsjes is er een caravan park. We besluiten door te rijden tot Coober Pedy, waar we om 16.00 uur aankomen. Resultaat van de rit van vandaag: ongeveer honderd andere voertuigen tegengekomen, 8 emoes en 20 enorme aasgieren die de verschillende kadavers op zitten te eten. Verder vooral heel veel niets. Een interessante kennismaking met de Outback.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
