De kust van Brisbane tot Sydney

Zondagochtend 26 juli vertrekken we richting Brisbane. Bij Noosa gaan we van de snelweg af en kijken of daar een camping is. Helaas is de camping die aan het water ligt vol en is er alleen nog een vrij die helemaal buiten het centrum ligt. We besluiten om verder te rijden. We rijden via een aantal plaatsen aan de Sunshine Coast weer terug naar de snelweg. Dan rijden we maar meteen door naar Brisbane. Terwijl we onderweg zijn, boeken we alvast een camping zodat we straks niet meer hoeven te zoeken. We vinden er een op zes kilometer van het centrum. Als we er aankomen blijkt het echter een erg trieste camping te zijn. De plaatsen zijn erg klein, voorzien van een betonvloertje en er is geen boom te vinden. We proppen onze trailer tussen twee caravans en installeren onszelf. Die middag doen we niet veel meer. De volgende ochtend gaan we naar het centrum. We parkeren de auto aan de overzijde van de rivier. Hier is een mooi park aangelegd met restaurantjes, cafeetjes en wederom een lagoon waar gezwommen kan worden. Helaas is deze gesloten vanwege werkzaamheden. Bij de rivier staat ook een groot reuzenrad van waaruit je de hele stad kunt overzien. Wilco en Robin gaan erin en Julian en ik wachten. Maar als ze voorbij komen rent Julian naar het reuzenrad en begint te huilen. Hij wou er blijkbaar ook in. We lopen over de brug en komen in het zakencentrum. Hier eten we een broodje, lopen nog een stukje en daarna gaan we weer terug naar de auto. Brisbane is geen bijzondere stad, maar we hebben toch een leuke ochtend gehad en een mooie wandeling gemaakt. De volgende ochtend rijden we naar de Gold Coast. Dit is nog geen 100 kilometer dus we zijn er zo. We vinden een camping aan de kust in Main Beach, net voor Surfers Paradise. In tegenstelling tot de Sunshine Coast komen aan de Gold Coast veel jongeren. De zee is wederom mooi blauw en er zijn hoge golven, dus er wordt ook veel gesurft. Als je op het strand staat zie je meteen dat de kust van de Gold Coast helemaal is volgebouwd, overal staan hoge flatgebouwen tot aan het strand. Onze camping ligt ook tussen het strand en de hoge flats. Erg grappig om te zien. En in tegenstelling tot Brisbane is dit een erg groene camping. We boeken voor twee nachten. Terwijl Julian slaapt gaan Wilco en Robin naar het verwarmde zwembad. Dat hebben we de laatste weken trouwens nauwelijks meer meegemaakt, een zwembad dat lekker verwarmd is, meestal zijn de zwembaden ijskoud en gaat er dus niemand in. Maar deze is lekker verwarmd. Als Julian wakker is lopen we via een pad langs het strand naar het centrum van Surfers Paradise, dat drie kilometer verder ligt. Het centrum ziet er erg gezellig uit, er zijn veel jonge mensen, de terrasjes zitten vol en er zijn veel winkeltjes en restaurantjes. Wilco en ik krijgen allebei de behoefte om een avondje uit te gaan. De kindjes hebben vandaag allebei niet zo’n zin en mopperen de hele tijd. En hoe harder zij mopperen, hoe meer zin wij krijgen om een avondje met z’n tweetjes te zijn. Helaas gaat dit niet, dus we eten een broodje shoarma en lopen maar weer terug naar de camping. Iets na vijven gaat de zon al onder en je begint nu ook te merken dat het sneller koud wordt. Je moet dus ook nu ’s avonds een vest aandoen. Gelukkig is er op de camping een tv room, dus als de kinderen slapen gaan wij daar lekker binnen in de warmte op een bankje tv kijken. De volgende dag gaan we naar Sea World. Dit ligt op een kwartiertje lopen van de camping dus we gaan er te voet naartoe. Het blijkt een erg mooi park te zijn waar van alles te doen is. Er is een aquarium, we zien pelikanen en een hele grote schildpad. Er worden diverse shows gegeven, waaronder een dolfijnenshow en een zeeleeuwenshow. En er is een Sesamstraat waar verschillende attracties staan voor kleine kinderen. Dit vinden de kinderen dus ook helemaal geweldig. Er is een draaimolen, er zijn vliegtuigjes, helikoptertjes en autootjes die over een baan rijden. Hier kunnen ze zich wel even vermaken. Robin wil ook overal in en is nergens bang van. Er zijn ook verschillende achtbanen die hij van een afstandje heeft bekeken en waar hij wel in zou willen. Hier is hij alleen nog een beetje te klein voor. Ook is er een wildwaterbaan met boomstambootjes. Hier wil hij wel met mij in. Dus wij gaan er in, terwijl Wilco vanaf de kant alles filmt. Hij vindt het geweldig hoe het bootje vaart en als we naar boven gaan is hij al helemaal enthousiast over de glijbaan die naar beneden gaat. Ik zeg hem als we boven zijn wel dat hij zich even vast moet houden. En dan gaan we naar beneden, iets sneller en hoger dan Robin dus verwacht had. Hij trekt een erg angstig gezichtje en ik kom niet meer bij van het lachen. Wilco ziet het vanaf de kant en moet zo erg lachen dat hij vergeet om ons nog langer te filmen. Als we beneden zijn zit hij helemaal te bibberen en zegt ik wil eruit want ik was heel erg verschrikt. Hij hoeft geen tweede keer meer. De rest van de middag vermaken we ons nog met een Bert en Ernie Show, een Meet and Greet met iedereen uit Sesamstraat en een ritje in de monorail. Daarna lopen we terug naar de camping en na het eten gaan de kindjes meteen naar bed want ze vallen allebei om van de slaap. De volgende ochtend vertrekken we weer. We willen nu in twee dagen naar Sydney rijden dus vandaag staat Coffs Harbour op de planning, dat is ongeveer de helft. Hier komen we halverwege de middag aan. Na het opzetten van de tent gaat Wilco wat boodschappen doen en loopt een stukje door het stadje. Robin wil gaan zwemmen, dus ik ga met hem naar het zwembad en Julian ligt nog even te slapen. Als Robin echter gevoeld heeft dat het zwembad ijskoud is, heeft hij geen zin meer. We gaan dus weer terug naar de tent en hij speelt met zijn Cars auto’s. In het zonnetje is het erg lekker, maar in de schaduw is het koud. Er waait ook een koud windje. Als Wilco terug is gaan we met z’n allen naar de campkitchen. Hier is het lekker warm en kunnen we rustig koken terwijl de kinderen naar Dora kijken. De volgende ochtend wordt er in de keuken voor iedereen die wil broodjes met ei gemaakt. We gaan dus even ontbijten en daarna weer verder. We beginnen aan de laatste echte reisdag, er staat 500 kilometer op de planning.