Freycinet National Park
Door: Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
23 Maart 2009 | Australië, Sydney
Tegen 18.00 uur komen we aan in Freycinet National Park. We rijden naar een kampeerplaats bij Friendly Beaches en zoeken een plekje. De camping is een smalle strook bosjes tegen het strand aan met her en der een open plek waar je je tent kunt neerzetten. We zoeken een mooi plekje met een paadje om naar het strand te gaan.
De volgende ochtend, zaterdag 21 maart, gaan we eerst even naar Coles Bay om een paar boodschappen te doen. Daarna snel terug naar de camping om de zwemspullen te pakken en naar het strand te gaan. Het is schitterend weer. Een strakke blauwe lucht en een lekker zonnetje. Wilco speelt met de kinderen bij de zee en ik zoek een beschut plekje tussen de rotsen om mijn handdoek neer te leggen en lekker de hele dag gestrekt te gaan. We hebben bijna het hele strand voor onszelf. Het vijf kilometer lange strand is nagenoeg verlaten. Het is trouwens een erg mooi strand. Spierwit zand en een turquoise blauwe zee. Wij wisten ook niet dat Tasmanië zo’n mooie stranden en blauwe zee had. Maar de hele oostkust bestaat uit de mooiste baaien en stranden.
De volgende ochtend gaan we weer met de auto naar Coles Bay. Van daaruit starten verschillende wandelroutes. Wij besluiten naar Wineglass Bay Lookout te lopen. Deze route gaat alleen maar bergop omdat je boven op de berg moet komen voor het uitzichtpunt. Dus al snel begint Robin te klagen over pijn in zijn benen en dat het toch wel erg ver is. Maar met wat peptalk komt hij toch boven. We hebben een mooi uitzicht op Wineglass Bay. Het is alleen erg bewolkt, dus je kunt niet zo goed zien hoe mooi blauw het water eigenlijk is. Na een paar koekjes en een slokje drinken gaan we via dezelfde weg weer terug naar beneden. Later lezen we dat je ook naar het strand kunt lopen en je daar op kunt laten halen door een watertaxi. Dat zou ook wel erg leuk geweest zijn. Je kunt trouwens alleen maar lopend of met een bootje bij Wineglass Bay komen. Op de terugweg valt Julian in slaap in de rugdrager. Na deze powernap kan hij er weer tegenaan, dus hoeven we nog niet terug naar de camping. We rijden naar een ander baai waar we een stukje lopen rondom de vuurtoren. Deze vuurtoren is ’s avonds vanaf onze kampeerplaats te zien. Daarna rijden we naar Honeymoon Bay waar we op de rotsen spelen met slakjes en mosseltjes die tussen de rotsen zitten.
De volgende ochtend, zaterdag 21 maart, gaan we eerst even naar Coles Bay om een paar boodschappen te doen. Daarna snel terug naar de camping om de zwemspullen te pakken en naar het strand te gaan. Het is schitterend weer. Een strakke blauwe lucht en een lekker zonnetje. Wilco speelt met de kinderen bij de zee en ik zoek een beschut plekje tussen de rotsen om mijn handdoek neer te leggen en lekker de hele dag gestrekt te gaan. We hebben bijna het hele strand voor onszelf. Het vijf kilometer lange strand is nagenoeg verlaten. Het is trouwens een erg mooi strand. Spierwit zand en een turquoise blauwe zee. Wij wisten ook niet dat Tasmanië zo’n mooie stranden en blauwe zee had. Maar de hele oostkust bestaat uit de mooiste baaien en stranden.
De volgende ochtend gaan we weer met de auto naar Coles Bay. Van daaruit starten verschillende wandelroutes. Wij besluiten naar Wineglass Bay Lookout te lopen. Deze route gaat alleen maar bergop omdat je boven op de berg moet komen voor het uitzichtpunt. Dus al snel begint Robin te klagen over pijn in zijn benen en dat het toch wel erg ver is. Maar met wat peptalk komt hij toch boven. We hebben een mooi uitzicht op Wineglass Bay. Het is alleen erg bewolkt, dus je kunt niet zo goed zien hoe mooi blauw het water eigenlijk is. Na een paar koekjes en een slokje drinken gaan we via dezelfde weg weer terug naar beneden. Later lezen we dat je ook naar het strand kunt lopen en je daar op kunt laten halen door een watertaxi. Dat zou ook wel erg leuk geweest zijn. Je kunt trouwens alleen maar lopend of met een bootje bij Wineglass Bay komen. Op de terugweg valt Julian in slaap in de rugdrager. Na deze powernap kan hij er weer tegenaan, dus hoeven we nog niet terug naar de camping. We rijden naar een ander baai waar we een stukje lopen rondom de vuurtoren. Deze vuurtoren is ’s avonds vanaf onze kampeerplaats te zien. Daarna rijden we naar Honeymoon Bay waar we op de rotsen spelen met slakjes en mosseltjes die tussen de rotsen zitten.
-
23 Maart 2009 - 17:10
Anneke:
Hoi,
ik geniet enorm van jullie verhalen en foto's, het is echt schitterend daar.
En zo te zien vinden jullie het daar ook helemaal top.
Groetjes Anneke van uit een herfstachtig Eindhoven -
23 Maart 2009 - 19:13
Sissie:
K3 is uit elkaar...
(ik denk ik meld het belangrijke Beneluxe nieuws even) -
23 Maart 2009 - 19:16
Sissie:
K3 is uit elkaar...
(ik denk ik meld het belangrijke Beneluxe nieuws even)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
