No Worries Mate
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
06 April 2009 | Australië, Adelaide
Het Australische stopwoordje is No Worries Mate. Geen zorgen vriend. Waar je ook komt, wat je ook wilt weten of wat je van de mensen verlangt, altijd No Worries. No Worries is voor een buitenlander toch even wennen. Want toen de man van de NRMA tegen me zei dat de eerste auto overleden was en er van zijn kant een No Worries klonk, moest ik toch bekennen dat ik toch wel Worries kende op dat moment. Ook de towtruckdrivers eerste woordjes tegen me waren; No Worries. Daar sta je dan, aan de rand van Sydney met een opgeblazen motor en iedereen zegt tegen je, maak je geen zorgen. Ook de garagedealer begon vlijtig met No Worries te smijten toen wij ’s morgens voor zijn deur stonden om ons beklag te komen doen. Nadat ik dus redelijk slecht geslapen had van de Worries.
Na een aantal weken hier rondgereden te hebben en al veel met Australiërs gesproken te hebben, heb ik wel het gevoel dat ze het echt menen. De mensen die wij ontmoet hebben zijn echt aardig. We hebben al de meest uiteenlopende artikelen voor niets gekregen. Anti-insectenspul, nog met sluitdopje erop, dus nooit gebruikt. Terwijl de eigenaar het zelf ook nodig heeft. Ik koop gewoon zelf een nieuwe, No Worries mate. We maken makkelijk contact en kunnen elke avond wel met anderen kennismaken als we willen. Soms gaan we op het aanbod in (vaak een of meerdere glaasjes wijn) maar soms ook niet. Tot nu toe verloopt onze reis ook redelijk vlekkeloos. Over enkele dagen gaan we het binnenland in, en iedereen garandeert ons dat we de extreme kant van Australië gaan tegenkomen. Pas op met alcohol bij de Aboriginals, let op je benzineslangetje onder de auto. Ze kruipen onder de auto en halen hem zo leeg. Wat ik heb horen vertellen om het op te drinken! Of te mixen met cola. Stop in The Red Centre niet voor gestrande reizigers, hoe vertrouwd ze er ook uitzien. Vaak komen er meerderen uit de woestijn te voorschijn die je benzine dan leeghalen terwijl jij hulp aan het verlenen bent aan de zogenaamde gestrande reiziger. Gelukkig ben ik niet handig, dus stoppen heeft weinig zin. Of om iemand te waarschuwen zoals de politie. Het probleem met de Aboriginals is dat ze niets om handen hebben. Ze zijn vaak niet eens arm, maar hebben de gehele dag niets te doen. Dus zetten ze het op een drinken. Alles wat alcohol bevat wordt prooi. Op de dag dat ze hun uitkering ontvangen rijden ze meteen naar een drankenwinkel of andere provider en zuipen ze zich zo snel mogelijk compleet klem. Maar No Worries, je ontmoet ook erg aardige Aboriginals en als je een aantal regels opvolgt, heb je geen last van ze. Dat vertellen de reizigers die wij ontmoet hebben. Ook Bert en Heide, ervaren Australiegangers uit Nederland, hadden hier ons al voor gewaarschuwd. We zijn benieuwd!
Australië is echt een land van reizigers. Overal vind je voorzieningen. In elk stadspark staan bankjes en staan er barbecues tot je beschikken. Gratis dus. Er zijn veel kampeerplekken en mensen reizen in alles wat nog maar een beetje vooruit wil komen. Van grote caravans, die zijn er hier nog meer dan in Nederland, campertrailer, zoals de onze, bushcampers, tenten, maar mensen rijden ook gewoon in omgebouwde stationwagons. Soms wel 25 jaar oud of nog erger. Naast de vele verhuurwagens zijn we ook al erg vreemde creaties tegen gekomen. Omgebouwde ambulances, stadbussen en zelfgebouwde caravans. Alles schijnt hier roadworty te kunnen worden. Soms kopen mensen voor 2000 Australische dollars (omgerekend dus € 1000,-) een gammelbak waarmee ze het land door rijden en na afloop verkopen ze deze weer aan het volgende slachtoffer. Wij hebben onszelf toch iets meer luxe doen toekomen met onze combinatie. Dit bevalt ons uitstekend en reizigers die we tegenkomen zeggen stuk voor stuk dat we een prima keuze hebben gemaakt met onze combinatie. No Worries bij ons dus.
Wat ook opvalt is het feit dat veel jongeren naar Australië afreizen om rond te trekken. Soms net 18 jaar oud en dan al alleen of met vrienden op stap. Het is tot nu toe ook erg veilig gebleken. Ook al hoor je hier op de radio en af en toe op televisie verhalen over moord etc. Beetje boerenverstand gebruiken dus en dan komt het zeker goed. Televisie hebben we hier nog amper gekeken. Wat we hebben gezien is hetzelfde als in Nederland en dus niet de moeite waard. John de Mol is hier ook ruimschoots vertegenwoordigd. Deal or No Deal. So you think you can dance etc. Veel Amerikaanse sitcoms en televisieseries. We luisteren radio of de meegebrachte cd’s en de volgeladen MP3 speler. Robin zingt al aardig wat Engelse nummers mee, al wijkt de tekst soms iets af van het origineel. Hij zit achter in de auto vrolijk naar buiten te kijken terwijl de Talking Heads op de radio spelen. No Worries bij hem dus. Hij is alleen vernieuwd (hij bedoelt benieuwd) naar de volgende kampeerplaats. Zijn er speeltoestellen, een springkussen of kunnen we naar de zee. Het voordeel van lang op vakantie gaan is het feit dat tijd relatief wordt; je hoeft niets, morgen is er weer een dag en we zien wel waar we morgen verblijven. No Worries dus. Australië bevalt dus prima.
Na een aantal weken hier rondgereden te hebben en al veel met Australiërs gesproken te hebben, heb ik wel het gevoel dat ze het echt menen. De mensen die wij ontmoet hebben zijn echt aardig. We hebben al de meest uiteenlopende artikelen voor niets gekregen. Anti-insectenspul, nog met sluitdopje erop, dus nooit gebruikt. Terwijl de eigenaar het zelf ook nodig heeft. Ik koop gewoon zelf een nieuwe, No Worries mate. We maken makkelijk contact en kunnen elke avond wel met anderen kennismaken als we willen. Soms gaan we op het aanbod in (vaak een of meerdere glaasjes wijn) maar soms ook niet. Tot nu toe verloopt onze reis ook redelijk vlekkeloos. Over enkele dagen gaan we het binnenland in, en iedereen garandeert ons dat we de extreme kant van Australië gaan tegenkomen. Pas op met alcohol bij de Aboriginals, let op je benzineslangetje onder de auto. Ze kruipen onder de auto en halen hem zo leeg. Wat ik heb horen vertellen om het op te drinken! Of te mixen met cola. Stop in The Red Centre niet voor gestrande reizigers, hoe vertrouwd ze er ook uitzien. Vaak komen er meerderen uit de woestijn te voorschijn die je benzine dan leeghalen terwijl jij hulp aan het verlenen bent aan de zogenaamde gestrande reiziger. Gelukkig ben ik niet handig, dus stoppen heeft weinig zin. Of om iemand te waarschuwen zoals de politie. Het probleem met de Aboriginals is dat ze niets om handen hebben. Ze zijn vaak niet eens arm, maar hebben de gehele dag niets te doen. Dus zetten ze het op een drinken. Alles wat alcohol bevat wordt prooi. Op de dag dat ze hun uitkering ontvangen rijden ze meteen naar een drankenwinkel of andere provider en zuipen ze zich zo snel mogelijk compleet klem. Maar No Worries, je ontmoet ook erg aardige Aboriginals en als je een aantal regels opvolgt, heb je geen last van ze. Dat vertellen de reizigers die wij ontmoet hebben. Ook Bert en Heide, ervaren Australiegangers uit Nederland, hadden hier ons al voor gewaarschuwd. We zijn benieuwd!
Australië is echt een land van reizigers. Overal vind je voorzieningen. In elk stadspark staan bankjes en staan er barbecues tot je beschikken. Gratis dus. Er zijn veel kampeerplekken en mensen reizen in alles wat nog maar een beetje vooruit wil komen. Van grote caravans, die zijn er hier nog meer dan in Nederland, campertrailer, zoals de onze, bushcampers, tenten, maar mensen rijden ook gewoon in omgebouwde stationwagons. Soms wel 25 jaar oud of nog erger. Naast de vele verhuurwagens zijn we ook al erg vreemde creaties tegen gekomen. Omgebouwde ambulances, stadbussen en zelfgebouwde caravans. Alles schijnt hier roadworty te kunnen worden. Soms kopen mensen voor 2000 Australische dollars (omgerekend dus € 1000,-) een gammelbak waarmee ze het land door rijden en na afloop verkopen ze deze weer aan het volgende slachtoffer. Wij hebben onszelf toch iets meer luxe doen toekomen met onze combinatie. Dit bevalt ons uitstekend en reizigers die we tegenkomen zeggen stuk voor stuk dat we een prima keuze hebben gemaakt met onze combinatie. No Worries bij ons dus.
Wat ook opvalt is het feit dat veel jongeren naar Australië afreizen om rond te trekken. Soms net 18 jaar oud en dan al alleen of met vrienden op stap. Het is tot nu toe ook erg veilig gebleken. Ook al hoor je hier op de radio en af en toe op televisie verhalen over moord etc. Beetje boerenverstand gebruiken dus en dan komt het zeker goed. Televisie hebben we hier nog amper gekeken. Wat we hebben gezien is hetzelfde als in Nederland en dus niet de moeite waard. John de Mol is hier ook ruimschoots vertegenwoordigd. Deal or No Deal. So you think you can dance etc. Veel Amerikaanse sitcoms en televisieseries. We luisteren radio of de meegebrachte cd’s en de volgeladen MP3 speler. Robin zingt al aardig wat Engelse nummers mee, al wijkt de tekst soms iets af van het origineel. Hij zit achter in de auto vrolijk naar buiten te kijken terwijl de Talking Heads op de radio spelen. No Worries bij hem dus. Hij is alleen vernieuwd (hij bedoelt benieuwd) naar de volgende kampeerplaats. Zijn er speeltoestellen, een springkussen of kunnen we naar de zee. Het voordeel van lang op vakantie gaan is het feit dat tijd relatief wordt; je hoeft niets, morgen is er weer een dag en we zien wel waar we morgen verblijven. No Worries dus. Australië bevalt dus prima.
-
06 April 2009 - 08:38
Peter:
Je zou alvast zand in je benzinetank kunnen doen, zodat de Aboriginals zand doorslikken als ze je tank leegzuigen. Dan heb jij ze mooi tuk....hahahaha. No worries. -
30 April 2009 - 15:18
Nettie En Jan:
Wat een prachtige verhalen over jullie avonturenreis.
De verhaaltjes geven met de foto's een goed te volgen reisverslag. Gefeliciteerd Robin met je 4e verjaardag. Een echte stoer globetrottertje oftewel wereldreizigertje. We hebben weer veel plezier gehad met de koninginnenacht voor de oudjes en ...dag voor de jongkies.
Vele groetjes aan alle vier.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
