Cape York, the Northernmost point
Door: Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
13 Juni 2009 | Australië, Cape York
Na het ontbijt vertrekken we voor het allerlaatste stukje naar het meest noordelijke puntje van Australie. We rijden via een hele mooie weg die door het regenwoud slingert. Over de weg hangen lianen en bomen worden overwoekerd door andere planten. We moeten zelfs nog een keer een riviertje oversteken. De weg houdt na 35 kilometer op. Via een korte wandeling wederom door het regenwoud komen we bij de zee. Nu nog een stukje over de rotsen klauteren en dan zijn we er eindelijk. Na vijf avontuurlijke dagen staan we dan eindelijk op Cape York. Natuurlijk wordt dit meteen even vastgelegd op de camera. De zee en de kustlijn zijn schitterend. Een mooie turquoise gekleurde zee, witte stranden, regenwoud tot aan het strand en kleine eilandjes voor de kust. Echt een paradijsje. Jammer genoeg kun je hier niet zwemmen omdat er krokodillen in de zee zitten. Het is ook erg benauwd en dan met zo’n mooie zee is het erg verleidelijk om een duik te nemen, maar de waarschuwingsborden staan er natuurlijk niet voor niets. Nadat we even van het uitzicht genoten hebben gaan we weer terug naar de auto. We willen vandaag niet de hele dag in de auto zitten, dus besluiten om terug te rijden naar Bamaga en daar net buiten het plaatsje een paar vliegtuigwrakken van de Tweede Wereldoorlog te bezoeken. De wrakken liggen in de bossen verscholen, maar er staan nergens borden, dus na wat zoeken vinden we ze. Bij Robin maakt het erg veel indruk. Hij heeft het er de rest van de dag over. Daarna rijden we naar Bamaga om ergens een lekkere hamburger te gaan halen. Er is maar een take away, dus we hebben weinig keus. En omdat het zaterdag is, maakt hij ook niet alles klaar wat er op de kaart staat. Maar uiteindelijk hebben we toch een lekkere burger. Daarna rijden we naar het volgende plaatsje Seisia dat vijf kilometer verder ligt. Hier gaan we kamperen. De rest van de middag doen we niet veel meer. De kinderen spelen wat rond de tent en op het strand. We moeten ze regelmatig terug roepen omdat ze niet het water in mogen. Het is ook moeilijk om uit te leggen, vooral aan Julian, dat hij hier niet het water in mag. En op de camping hebben ze ook geen voorzieningen zoals een zwembad of speeltuin. Maar uiteindelijk vermaken ze zich toch wel. Morgen beginnen we weer aan de weg terug richting Lakeland om daar over een paar dagen de trailer weer op te pikken en dan naar de oostkust te rijden.