Lakeland, the middle of nowhere

De eerste overnachting op de weg terug bij Archer River Roadhouse levert nog geen problemen op. Het is nog steeds heerlijk weer en ‘s nachts koelt het af zodat je ook lekker kunt slapen. Even de beroemde Archer Burger proberen, hout voor het vuur halen met Robin en daarna nog lekker nagenieten van de Cape. Maandag 15 juni vervolgen we onze reis. Deze verloopt prima tot 10 kilometer ten noorden van Laura. De auto rookt een beetje, stinkt en vervolgens krijg ik hem niet meer in de versnelling. Na een paar honderd meter staan we stil. Waarschijnlijk heeft de versleten versnellingsbak het begeven. We zijn nog 71 kilometer verwijderd van onze trailer en minimaal 300 kilometer van een behoorlijke stad. De eerste auto, twee aardige kerels die zelf ook onderdelen op gaan halen voor hun kapotte auto, slepen ons naar Laura. Een half uurtje later en wat steenslag erbij arriveren we in Laura. Op de heenweg zijn we hier niet gestopt omdat hier dus NIETS te beleven is. Er wonen ongeveer 80 mensen, er is één bar en één winkeltje. De rest een paar huisjes. Achter de bar is iets wat op een kampeerplek lijkt. Daar laten we de auto heen slepen. De eigenaar van de bar annex kampeerplek is er niet dus ga ik naar het winkeltje. Harold, de eigenaar, begint direct mee te denken en aangezien slepen naar Mareeba of Cairns geen optie is (alleen slepen kost al minimaal $ 700,-) komt Harold met een uitstekende oplossing. Hij zet onze auto op zijn trailer en zal ons de volgende morgen vroeg naar Lakeland brengen. Hij heeft inmiddels contact opgenomen met Swiss Chris, een voormalige wegenwacht uit Lakeland die de auto gaat repareren. Swiss Chris, hij en zijn vrouw zijn vijftien jaar geleden uit Zwitserland naar Australië verhuisd, zal er dinsdag direct aan gaan werken. Afhankelijk of de onderdelen voorradig zijn in Mareeba of Cairns kan de auto al woensdag eind van de dag gerepareerd zijn. Mochten de onderdelen uit Brisbane moeten komen, dan minimaal nog een dagje langer wachten. Chris woont 10 kilometer buiten Lakeland en heeft naast een garage nog een behoorlijke boerderij. Verwachtte kosten, ondanks het zeer redelijke tarief van Chris van $ 55,- per uur, toch $ 1.200,-. Weer even slikken dus.

Dinsdagmorgen staat Harold met een paar andere kerels met zijn trailer bij ons en we duwen de auto op zijn trailer. Het stuk van Laura naar Lakeland, 62 kilometer, is nog voornamelijk dirt road, dus Harold rijdt erg voorzichtig. Ruim twee uur later komen we in Lakeland aan waar we de auto leeg laden en Hanneke en de kinderen bij de trailer achterblijven. Zij zal, samen met hulp van de campingeigenaar, de trailer op zijn plaats zetten, terwijl wij de auto wegbrengen. Swiss Chris woont heel mooi, heeft een behoorlijk stuk land met uitzicht op een klein dalletje. Hij verbouwt groente en passievruchten en heeft dus nog zijn werkplaats. We spreken af dat we woensdag contact hebben of ik de auto op kan komen halen.

Een nachtje in Lakeland is niet erg, twee gaat ook nog wel maar we hopen dat hij dan echt klaar is. Lakeland is iets groter dan Laura, ongeveer 20 mensen meer. Heeft een goede camping, waar wij staan, een duur roadhouse en een hotel/motel. En gelukkig tegenover de camping een speeltuin. Woensdag doen we dus weer niets, we wachten en zonnebaden. Gelukkig is de temperatuur nog steeds heel goed maar we hadden toch liever panne gehad aan de kust. Donderdagochtend bellen naar Swiss Chris. Zijn grappige vrouw, Rose neemt op en vertelt dat ze slecht nieuws hebben. De onderdelen die onderweg zouden moeten zijn, zijn met de post kwijtgeraakt en dus niet afgeleverd. Resultaat weer wachten en hopelijk wordt de auto morgen, vrijdag gemaakt. Mochten ze de onderdelen niet terugvinden of er geen voorradig zijn dan is het een kwestie van opnieuw bestellen. Twee werkdagen extra dus op zijn vroegst maandag binnen, dinsdag vertrekken. Dat zou betekenen acht dagen wachten in Lakeland. Aan het einde van de dag nogmaals bellen, misschien is er een andere oplossing. Ik hang de telefoon op en vloek er lustig op los. Nog minimaal een dag extra in dit kl… gehucht. Echter aan het einde van de dag volgt er iets beter nieuws, ze zijn zelf naar Mareeba, 140 kilometer verder gereden en hebben de onderdelen opgehaald. Chris is er meteen aan begonnen. Vrijdagmorgen is de auto gelukkig klaar en vijf dagen later dan verwacht vertrekken we, ruim $ 1.300,- dollar armer, richting Cooktown.

Cooktown heb ik dan inmiddels al bezocht. Donderdag besluiten we dat we onze voorraad moeten aanvullen en naar de bank moeten gaan voor het geld. Cooktown ligt 80 kilometer verder en er zit niets anders op dan te liften. Dit is voor mij de eerste keer maar het gaat voortvarend. Al na een half uurtje en een tiental mensen te hebben lastig gevallen, stopt er een jongen die naar Cooktown moet. Ik kan mee. Het blijkt een aardige vent te zijn van 34 jaar, die van beroep componist/dirigent is. Het wordt een erg gezellig ritje met Daan Rohas en na een rondleiding te hebben gekregen in Cooktown bied ik hem een lunch aan. Om 13.00 uur ga ik mijn benodigde dingen doen. Bij de IGA supermarkt wacht ik buiten en vraag of ik mee naar Lakeland mag. Het duurt hier iets langer maar na een uurtje stopt er een mevrouw waarvan haar man om 15.00 uur naar Cairns moet. De weg naar Cairns loopt via Lakeland dus ik heb geluk. Ik ga snel winkelen en met de nodige tassen rijden we naar hun huis. Ze moet nog even haar zoon ophalen van school en dan vertrekken we. Ondertussen krijg ik een pilsje en kan ik een van de tassen vullen met mandarijnen van zijn boom. De zoon komt thuis en toont me direct zijn twee slangen die hij heeft. De beesten kruipen over mijn armen heen daarbij wel oplettend dat ze niet met hun hoofden te dicht bij mij komen, ze bijten namelijk maar zijn niet giftig. Daarna vertrekken we richting Lakeland en daar aangekomen blijkt de man de twee slangen meegenomen te hebben. Hij toont ze aan Robin en Julian die hun ogen uitkijken. Hanneke houdt ze vast en na een welgemeend bedankt vertrekt hij verder richting Cairns.

Vrijdagmiddag komen we in Cooktown aan waar we de trailer achterlaten op de camping en het dorpje gaan bezichtigen. Groot is het niet dus we blijven er maar een nachtje. In Endeavour Park, de plek waar Captain Cook in 1770 aan wal kwam, spelen de kinderen in de speeltuin, we eten wat en gaan daarna terug naar de camping.