Het tropische Darwin
Door: Hanneke
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
25 Mei 2009 | Australië, Darwin
Na een heerlijke nacht te hebben geslapen onder de airco gaan we eerst wat boodschappen doen. We rijden 15 kilometer buiten het centrum naar een grote shopping mall. Het eerste waarvoor we op pad gaan is een grote ventilator voor bij de tent. Het schijnt zo te zijn dat muggen niet van wind houden, dus hopelijk hebben we het vanaf nu lekker koel en zijn we verlost van muggen. Als het tijd is voor het middagslaapje van Julian gaan we weer terug naar het appartement. Terwijl Julian slaapt gaan wij lekker naar het zwembad. Robin kan trouwens al zwemmen zonder bandjes. We hadden al een keer geruild met de bandjes van Julian die een stuk kleiner zijn en daarmee bleef hij ook drijven. Dus nu maar eens geprobeerd zonder bandjes en ook dat gaat goed. Hij heeft de slag nog niet helemaal te pakken en zwemt nog als een hondje, maar hij gaat zo van de ene kant van het zwembad naar de andere kant. Als Julian wakker is gaan we de stad verkennen. Darwin kent bijna geen historische gebouwen omdat het twee keer bijna helemaal verwoest is, namelijk tijdens de Tweede Wereldoorlog en in 1974 door orkaan Tracy. We weten dus eigenlijk ook niet goed wat we zullen gaan bekijken. Maar Darwin is geen grote stad, dus lopend heb je al snel het centrum gezien. De volgende ochtend gaan we weer een stukje wandelen. Het is al weer tropisch warm, dus we doen het rustig aan, drinken veel en stoppen op tijd om ergens te gaan eten. Ik heb een overheerlijke en goed gevulde noedelsoep die ik alleen niet op krijg. De kindjes vinden de noedels ook erg lekker en eten met mij mee. Wilco geniet ondertussen van een broodje gyros. Daarna weer terug naar het appartement omdat Julian moet slapen. En wij gaan weer afkoelen in het zwembad. Aan het eind van de middag lopen we naar Mindil Beach voor de Mindil Beach Sunset Market. Bij het strand staat het vol met kraampjes met voornamelijk Aziatische gerechten, sieraden, kleding, Aboriginal kunst en didgeridoos. Ook staat er een poffertjeskraam waar op staat ‘Poffertjes (little pancakes)’. Robin gaat voor de poffertjes, ik neem een garnalensalade en een loempia, Wilco heeft Indonesische (erg hete) noedels met curry en Julian eet met iedereen mee. We ploffen neer op een grasveldje waar een podium is gemaakt en voor de entertainment wordt gezorgd. Er wordt gezongen en gedanst. Het is erg gezellig en we vinden het jammer dat we om 20.00 uur al weer moeten gaan. De kindjes vallen bijna om van de slaap en we moeten nog 20 minuten terug lopen. Dus Julian gaat op de nek en Robin mag voor een keer in de buggy. De volgende ochtend worden we weer om half acht wakker. Iedereen slaapt stukken beter in het appartement. Het is ook erg lekker om ’s morgens rustig aan te doen en nog even lekker in bed te liggen of televisie te kijken. Na het ontbijt pakken we de auto en rijden richting de haven. Het schijnt dat hier een strandje is waar je kunt zwemmen. Maar wat nog veel beter is, er is een zwembad gemaakt aan het strand. Er is een peuterbadje en een groot zwembad dat een paar keer per uur begint te golven. Er liggen boogyboard waarmee je over de golven kunt surfen. Erg leuk dus. Robin is erg goed in het surfen. Zelfs als hij van zijn board af valt en kopje onder gaat, blijft hij het leuk vinden. ’s Middags gaan we weer terug naar het appartement. Robin kan geen genoeg krijgen van het zwemmen dus hij wil weer naar het zwembad. Aan het einde van de middag gaan Wilco en Robin naar het station om te kijken naar de aankomst van de Ghan trein. Deze trein rijdt twee keer per week van Adelaide naar Darwin, maar we hebben hem nog niet eerder gezien. In Alice Springs hadden we een poging gedaan, maar toen kwam hij niet. En Wilco heeft Robin beloofd dat hij nog naar de lange trein mag gaan kijken met papa. Ik blijf met Julian in het appartement. Een paar uur later komen ze terug en gelukkig hebben ze de trein gezien. Ze stonden bij een spoorwegovergang te kijken naar de trein die wel 30 wagons had. Ze vonden het allebei erg leuk. Alleen net op het moment dat de trein er eindelijk aan kwam, want deze had nog een half uur vertraging, moest Robin plassen. Dan maar langs het spoor. Dus hij staat met zijn broek op zijn knieën te kijken naar de voorbij rijdende trein.
-
25 Mei 2009 - 11:11
Peter:
Als ik dat allemaal zo zie......denk ik...smeer je maar goed in met krokodillencrème, factor 5.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
