Kings Canyon - MacDonnell Ranges
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
17 April 2009 | Australië, Sydney
Dinsdag 14 april staat er iets spannends op de planning, namelijk onze eerste “grote” tocht over een gravel/dirt road. Het betreft de Mereenie Loop die Kings Canyon met de West MacDonnell Ranges verbindt. Deze route is alleen geschikt voor four wheel drive voertuigen, voor de rest volgt de terugweg naar Alice Springs en daarna van die kant uit het park in. Bijna 200 kilometer extra. Nadat we een permit gekocht hebben van 5,50 dollar, vertrekken we. We rijden over Aboriginal territory, vandaar de toestemming. De weg is een combinatie van zandweg, kleine stenen en behoorlijk diepe kuilen. Vooral de kleine kuiltjes die een wasbord veroorzaken zijn vervelend. Om niet compleet uit de auto te trillen moet je deze berijden met een snelheid tussen de 70 en 80 kilometer. Dit blijkt inderdaad de meest comfortabele snelheid, harder gaat niet, zachter dus ook niet. Het spannende is het feit dat je een combinatie rijdt, auto en trailer. Toch verloopt de rit vlekkeloos. De kinderen vinden het geschut prachtig, Julian valt er op een gegeven moment zelfs van in slaap. Hanneke is echter minder enthousiast en hoopt zo snel mogelijk weer asfalt onder de wielen te krijgen. De weg is 120 kilometer lang dirt road en af en toe bezaaid met autobanden. De onze redden het gelukkig tot Ormiston Creek, de kampeerplaats in de MacDonnell Ranges waar we vanavond zullen overnachten. De Tanami Track, een oude stockroute die Alice Springs met Broome verbindt schijnt veel ruiger te zijn. Deze gaan we over een week of zo berijden.
MacDonnell Ranges
De Ranges zijn een bergketen verdeeld over West en East MacDonnell Ranges. Er tussenin ligt Alice Springs, het centrum van Australië. We gaan eerst de Westkant bekijken want daar komen we aan vanuit Kings Canyon. De Ranges zijn een nationaal park en hebben verschillende stopplaatsen waar je kunt zwemmen in een bergmeer, kunt wandelen in de omgeving en kunt kamperen. De kampeerplaatsen zijn meestal erg primitief maar beschikken wel over een gratis gas barbecue. Toiletgelegenheid is er en op een plek is een douche aanwezig. Je betaald door een envelop te nemen, je gegevens te noteren en geld in de envelop te stoppen. Vervolgens stop je dat in de paal waar je de envelop gepakt hebt. Kamperen is hier erg goedkoop, de duurste was $ 13,20 (ongeveer 6,60 euro) per nacht, de goedkoopste de helft.
We rijden eerst naar Redbank Gorge. Naar de gorge is het 40 minuten lopen, voornamelijk over een droge rivierbedding met behoorlijk grote stenen erin. Aan het einde kom je dan bij de kloof uit waar een heerlijk verfrissend en klein watertje op ons wacht. We zijn met zijn viertjes hier en hebben de zwemspullen meegenomen. Het is er werkelijk adembenemend. Ondanks het feit dat het water behoorlijk koud is, terwijl het toch 33 graden is, liggen we bijna de gehele tijd in het watertje. Ik zwem een stukje door de kloof heen en zie links en rechts de prachtigste gekleurde rotsen, van rood naar paars tot wit. Na een paar uurtjes lopen we terug en komen op de kampeerplek aan als het donker wordt. Het is er inmiddels behoorlijk druk geworden, alle 20 plaatsen zijn gevuld. Dit terwijl we alleen waren toen we aankwamen.
De volgende dag bezoeken we de Ormiston Gorge en het watertje. Dit is slechts 5 minuten lopen vanaf de kampeerplek dus hier is het al snel behoorlijk druk. Zelfs tourbussen droppen hun passagiers hier. Redbank Gorge was alleen toegankelijk per 4wd dus daar was het lekker rustig. We besluiten dan ook om naar Ellery Big Creek te rijden, 50 kilometer verder. Ook hier is weer een kleine kampeerplaats met gas barbecues. We zetten de trailer op en lopen naar dit meertje. Dit is veel kleiner van formaat maar ook heel mooi. Aan het einde van het meertje is een klein strandje tussen de rotsen door waar de rivier in het meertje uitkomt. Normaal gesproken dus want nu is alles kurkdroog. Het is ook nu weer erg warm, bijna 35 graden en we zijn dan ook goed ingesmeerd en dragen beschermende kleding. Julian gaat in de tent, lees sauna, slapen en Robin en ik vermaken ons op het meegenomen luchtbed. De vorige eigenaars van de trailer hebben ons ook twee luchtbedden gegeven, die komt dus nu goed van pas. Rond 16.00 uur is Julian wakker en we besluiten om lekker hier te blijven en nog even naar het meertje te gaan. We zijn nu bijna alleen en spelen nog een uurtje totdat we teruggaan om eten te maken. De kinderen eten rijst en wij hamburgers. ‘s Avonds koelt het nauwelijks af en ondanks dat het bewolkt is geworden is het nog steeds 28 graden. Hanneke en ik gaan op een bankje liggen en bekijken de sterren, die zichtbaar zijn, alvorens naar bed te gaan. Een zweterige nacht volgt.
De volgende morgen is het wat afgekoeld. De vliegen zijn nog steeds aanwezig, ze zijn niet weggeweest behalve bij het water, maar de bewolking zorgt ervoor dat het niet warmer wordt dan een graadje of 25. Ook waait er een lekker verkoelend windje. We willen nog twee zaken gaan bekijken, Stanley Chasm, een dichte kloof en Simpson Gap. Stanley Chasm besluiten we over te slaan als we aankomen. Hier zijn we weer in Aboriginal land en om deze wandeling te maken (15 minuten enkele reis) moeten we een entreefee betalen van 29 dollar. Dit is ons te gortig en we gaan wandelen bij Simsons Gap een kloof tussen twee bergen in die wel onderdeel uitmaakt van het nationale park. Overal waar je Aboriginal land wilt bezoeken of doorkruisen moet je een entreefee betalen. Uluru, de Mereenie Loop, Stanley Chasm en nog veel meer plaatsen. Volgens mij is dit gewoon een commerciële activiteit, niet bedoelt ter bevordering van de omgeving maar puur als inkomsten voor de Aboriginals. Nu willen we best betalen, maar 29 dollar is in onze ogen absurd. Na de wandeling vertrekken we naar Alice Springs, wat slechts 50 kilometer verderop ligt. Hier willen we 4 nachten blijven. Dit om uit te rusten en bij te komen van alle activiteiten en om ons voor te bereiden op de East MacDonnell Ranges en de Tanami Track. Er wordt een afspraak gemaakt voor een onderhoudsbeurt voor de auto en onze voorraden worden weer bijgevuld. Daar waren we na een kleine week zonder winkel behoorlijk door heen. In Alice Springs hebben we weinig activiteiten gepland. De kampeerplaats is voorzien van drie zwembaden, springkussens en speeltuinen dus Robin en Julian hebben geen bezwaar tegen een langer verblijf. Ook een lekker lange douche is welkom om al het rode zand uit onze poriën te verwijderen.
MacDonnell Ranges
De Ranges zijn een bergketen verdeeld over West en East MacDonnell Ranges. Er tussenin ligt Alice Springs, het centrum van Australië. We gaan eerst de Westkant bekijken want daar komen we aan vanuit Kings Canyon. De Ranges zijn een nationaal park en hebben verschillende stopplaatsen waar je kunt zwemmen in een bergmeer, kunt wandelen in de omgeving en kunt kamperen. De kampeerplaatsen zijn meestal erg primitief maar beschikken wel over een gratis gas barbecue. Toiletgelegenheid is er en op een plek is een douche aanwezig. Je betaald door een envelop te nemen, je gegevens te noteren en geld in de envelop te stoppen. Vervolgens stop je dat in de paal waar je de envelop gepakt hebt. Kamperen is hier erg goedkoop, de duurste was $ 13,20 (ongeveer 6,60 euro) per nacht, de goedkoopste de helft.
We rijden eerst naar Redbank Gorge. Naar de gorge is het 40 minuten lopen, voornamelijk over een droge rivierbedding met behoorlijk grote stenen erin. Aan het einde kom je dan bij de kloof uit waar een heerlijk verfrissend en klein watertje op ons wacht. We zijn met zijn viertjes hier en hebben de zwemspullen meegenomen. Het is er werkelijk adembenemend. Ondanks het feit dat het water behoorlijk koud is, terwijl het toch 33 graden is, liggen we bijna de gehele tijd in het watertje. Ik zwem een stukje door de kloof heen en zie links en rechts de prachtigste gekleurde rotsen, van rood naar paars tot wit. Na een paar uurtjes lopen we terug en komen op de kampeerplek aan als het donker wordt. Het is er inmiddels behoorlijk druk geworden, alle 20 plaatsen zijn gevuld. Dit terwijl we alleen waren toen we aankwamen.
De volgende dag bezoeken we de Ormiston Gorge en het watertje. Dit is slechts 5 minuten lopen vanaf de kampeerplek dus hier is het al snel behoorlijk druk. Zelfs tourbussen droppen hun passagiers hier. Redbank Gorge was alleen toegankelijk per 4wd dus daar was het lekker rustig. We besluiten dan ook om naar Ellery Big Creek te rijden, 50 kilometer verder. Ook hier is weer een kleine kampeerplaats met gas barbecues. We zetten de trailer op en lopen naar dit meertje. Dit is veel kleiner van formaat maar ook heel mooi. Aan het einde van het meertje is een klein strandje tussen de rotsen door waar de rivier in het meertje uitkomt. Normaal gesproken dus want nu is alles kurkdroog. Het is ook nu weer erg warm, bijna 35 graden en we zijn dan ook goed ingesmeerd en dragen beschermende kleding. Julian gaat in de tent, lees sauna, slapen en Robin en ik vermaken ons op het meegenomen luchtbed. De vorige eigenaars van de trailer hebben ons ook twee luchtbedden gegeven, die komt dus nu goed van pas. Rond 16.00 uur is Julian wakker en we besluiten om lekker hier te blijven en nog even naar het meertje te gaan. We zijn nu bijna alleen en spelen nog een uurtje totdat we teruggaan om eten te maken. De kinderen eten rijst en wij hamburgers. ‘s Avonds koelt het nauwelijks af en ondanks dat het bewolkt is geworden is het nog steeds 28 graden. Hanneke en ik gaan op een bankje liggen en bekijken de sterren, die zichtbaar zijn, alvorens naar bed te gaan. Een zweterige nacht volgt.
De volgende morgen is het wat afgekoeld. De vliegen zijn nog steeds aanwezig, ze zijn niet weggeweest behalve bij het water, maar de bewolking zorgt ervoor dat het niet warmer wordt dan een graadje of 25. Ook waait er een lekker verkoelend windje. We willen nog twee zaken gaan bekijken, Stanley Chasm, een dichte kloof en Simpson Gap. Stanley Chasm besluiten we over te slaan als we aankomen. Hier zijn we weer in Aboriginal land en om deze wandeling te maken (15 minuten enkele reis) moeten we een entreefee betalen van 29 dollar. Dit is ons te gortig en we gaan wandelen bij Simsons Gap een kloof tussen twee bergen in die wel onderdeel uitmaakt van het nationale park. Overal waar je Aboriginal land wilt bezoeken of doorkruisen moet je een entreefee betalen. Uluru, de Mereenie Loop, Stanley Chasm en nog veel meer plaatsen. Volgens mij is dit gewoon een commerciële activiteit, niet bedoelt ter bevordering van de omgeving maar puur als inkomsten voor de Aboriginals. Nu willen we best betalen, maar 29 dollar is in onze ogen absurd. Na de wandeling vertrekken we naar Alice Springs, wat slechts 50 kilometer verderop ligt. Hier willen we 4 nachten blijven. Dit om uit te rusten en bij te komen van alle activiteiten en om ons voor te bereiden op de East MacDonnell Ranges en de Tanami Track. Er wordt een afspraak gemaakt voor een onderhoudsbeurt voor de auto en onze voorraden worden weer bijgevuld. Daar waren we na een kleine week zonder winkel behoorlijk door heen. In Alice Springs hebben we weinig activiteiten gepland. De kampeerplaats is voorzien van drie zwembaden, springkussens en speeltuinen dus Robin en Julian hebben geen bezwaar tegen een langer verblijf. Ook een lekker lange douche is welkom om al het rode zand uit onze poriën te verwijderen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
