Bungle Bungle National Park
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
21 Mei 2009 | Australië, Sydney
Dinsdag 12 mei vertrekken we weer uit Broome. Dit keer met een passagier extra. We geven een lift aan Johan Bakker, een jongen van 26 uit Wageningen, tot aan Darwin. We hebben hem ontmoet op de camping in Coral Bay en later ook nog gezien in het Karijini National Park, dus we kennen hem al een beetje. Hij reisde met een gezelschap met twee auto’s waarvan er een kapot is gegaan en ook niet meer te repareren is. Nu zijn ze bij elkaar in een auto gestapt, maar hebben een plekje te weinig. Omdat hij wist dat wij ook naar Kakadu National Park en daarna naar Darwin gaan vroeg hij of hij een paar dagen met ons mee kon reizen. Dus de plaats tussen de kinderen en het speelgoed is nu gevuld door een backpacker. Aan het einde van de dag kamperen we in Halls Creek. We hebben 700 kilometer gereden vandaag en stoppen bij dezelfde camping waar we twee en halve week geleden ook stonden. En we hadden toen gezworen hier niet meer terug te komen. Maar het is al laat, dus het maakt dan ook niet uit waar je de tent opzet.
De volgende dag vertrekken we naar de Bungle Bungle National Park. Omdat we van verschillende mensen hadden gehoord dat de weg door het park heel slecht was, hadden we besloten om de trailer achter te laten bij het Turkey Creek Roadhouse, 50 kilometer voorbij de ingang van het park en alleen met de auto het park in te gaan. We hadden in Alice Springs al een tent gekocht voor als we een keer de trailer achter willen laten. Bij het roadhouse hadden ze een apart veldje met een omheining waar meer mensen hun trailer of caravan hadden gestald. Dus na het stallen van de trailer rijden we weer 50 kilometer terug en gaan dan via een offroad weg richting de ingang van het park. Volgens het informatiebord was het een weg van 53 kilometer waar je 2 à 2,5 uur over zou rijden. Pas dan ben je bij het visitors centre en de ingang van het park. De weg viel echter heel erg mee. We waren 75 minuten en enkele rivier crossingen later bij het visitors centre. We hadden achteraf gezien ook makkelijk de trailer mee kunnen nemen. Na het betalen van een entreeprijs rijden we verder naar de camping. Er zijn twee campings in het park, maar een daarvan is gesloten. Het schijnt dat Qantas met 100 kinderen een reclamespot aan het opnemen is in het park en dat ze die camping hebben gereserveerd voor alle kinderen. We rijden dus naar Wallardi campground. We zetten de tent neer en rijden dan meteen verder om nog een wandeling te kunnen maken. We willen de zandstenen koepels van dichtbij gaan bekijken en volgen een korte wandeling naar de cathedral gorge. Het is een erg mooie wandeling die tussen de rotsformaties doorloopt. De wandeling komt uit aan het einde van de kloof waar deze eindigt in steile wanden en een klein stilstaand watertje. We moeten dezelfde weg weer terug. Als we teruglopen horen we dat het kinderkoortje bezig is om de clip op te nemen. Er leuk om te horen hoe 100 kinderstemmetjes tussen de rotskoepels doorgalmen.
De volgende ochtend verlaten we via dezelfde weg het park weer. Alleen deze keer nemen we iets meer tijd om ook de riviercrossingen op de camera vast te leggen. We halen de trailer weer op bij Turkey Creek en vervolgen onze reis. Aan het begin van de middag hebben we geen zin meer om nog verder te rijden en stoppen in Kununurra. Julian gaat naar bed, de mannen gaan naar het zwembad en ik rommel wat bij de tent. Onze camping ligt aan het Lake Argyle. Hier zitten zoetwater krokodillen. Het schijnt dat er rond 17.00 uur vaak een krokodil bij de oever van de camping te zien is. Ze noemen hem hier George the friendly crocodile. Wij gaan ook even kijken of hij er vandaag is en als we komen aanlopen horen we mensen al zeggen George is here. Hij ligt inderdaad bij de kant in het water. Een krokodil van anderhalve meter lang. Alleen zijn ogen en een stukje van zijn bek komen boven water uit, maar omdat hij zo dichtbij ligt kunnen we hem goed bekijken.
De volgende ochtend rijden we weer verder. Na 35 kilometer passeren we de grens en zijn we in The Northern Teritory. Het is ook meteen anderhalf uur later. Na een kwartiertje rijden zien we enorme remsporen op de weg en een auto in de berm liggen waar nog een grote stofwolk vandaan komt. Hier heeft iemand net een ongeluk gehad. We stoppen om te gaan kijken wat er gebeurd is. Uit de auto strompelt een Aboriginal met een kan diesel onder zijn arm. Het eerste wat hij vraagt is Do you have a smoke. Hij praat een beetje onduidelijk maar heeft het steeds over the fucking kangaroo. Hij zegt dat hij met 180 kilometer per uur moest remmen voor een kangaroo die de weg overstak, maar wij twijfelen hieraan. Heel de berm ligt bezaaid met spullen die uit de auto geslingerd zijn, waaronder een dure koelkast, maar het enige waar hij zich druk over maakt is zijn kan met 20 liter diesel. De auto is total loss en de man heeft last van zijn rug, maar gelukkig is hij verder ongedeerd. We besluiten om hem een lift naar de grens te geven ervoor te zorgen dat iemand hem daar verder helpt. Hij wil ook zijn diesel meenemen, maar die willen wij niet in de auto hebben. Vervolgens gaat hij een stuk het bos in om zijn kan goed te verstoppen. Bij de grens laten we hem achter en probeert hij met een chauffeur verder te rijden naar het volgende plaatsje. Wij draaien weer om en gaan verder. Het is inmiddels al 11 uur. Aan het einde van de middag stoppen we in Katherine. We hebben een camping aan een hot spring. Dus snel de tent opzetten en dan naar het water. Het is erg mooi. Een warm water bron heeft een klein riviertje gevormd waar je kunt zwemmen.
De volgende dag vertrekken we naar de Bungle Bungle National Park. Omdat we van verschillende mensen hadden gehoord dat de weg door het park heel slecht was, hadden we besloten om de trailer achter te laten bij het Turkey Creek Roadhouse, 50 kilometer voorbij de ingang van het park en alleen met de auto het park in te gaan. We hadden in Alice Springs al een tent gekocht voor als we een keer de trailer achter willen laten. Bij het roadhouse hadden ze een apart veldje met een omheining waar meer mensen hun trailer of caravan hadden gestald. Dus na het stallen van de trailer rijden we weer 50 kilometer terug en gaan dan via een offroad weg richting de ingang van het park. Volgens het informatiebord was het een weg van 53 kilometer waar je 2 à 2,5 uur over zou rijden. Pas dan ben je bij het visitors centre en de ingang van het park. De weg viel echter heel erg mee. We waren 75 minuten en enkele rivier crossingen later bij het visitors centre. We hadden achteraf gezien ook makkelijk de trailer mee kunnen nemen. Na het betalen van een entreeprijs rijden we verder naar de camping. Er zijn twee campings in het park, maar een daarvan is gesloten. Het schijnt dat Qantas met 100 kinderen een reclamespot aan het opnemen is in het park en dat ze die camping hebben gereserveerd voor alle kinderen. We rijden dus naar Wallardi campground. We zetten de tent neer en rijden dan meteen verder om nog een wandeling te kunnen maken. We willen de zandstenen koepels van dichtbij gaan bekijken en volgen een korte wandeling naar de cathedral gorge. Het is een erg mooie wandeling die tussen de rotsformaties doorloopt. De wandeling komt uit aan het einde van de kloof waar deze eindigt in steile wanden en een klein stilstaand watertje. We moeten dezelfde weg weer terug. Als we teruglopen horen we dat het kinderkoortje bezig is om de clip op te nemen. Er leuk om te horen hoe 100 kinderstemmetjes tussen de rotskoepels doorgalmen.
De volgende ochtend verlaten we via dezelfde weg het park weer. Alleen deze keer nemen we iets meer tijd om ook de riviercrossingen op de camera vast te leggen. We halen de trailer weer op bij Turkey Creek en vervolgen onze reis. Aan het begin van de middag hebben we geen zin meer om nog verder te rijden en stoppen in Kununurra. Julian gaat naar bed, de mannen gaan naar het zwembad en ik rommel wat bij de tent. Onze camping ligt aan het Lake Argyle. Hier zitten zoetwater krokodillen. Het schijnt dat er rond 17.00 uur vaak een krokodil bij de oever van de camping te zien is. Ze noemen hem hier George the friendly crocodile. Wij gaan ook even kijken of hij er vandaag is en als we komen aanlopen horen we mensen al zeggen George is here. Hij ligt inderdaad bij de kant in het water. Een krokodil van anderhalve meter lang. Alleen zijn ogen en een stukje van zijn bek komen boven water uit, maar omdat hij zo dichtbij ligt kunnen we hem goed bekijken.
De volgende ochtend rijden we weer verder. Na 35 kilometer passeren we de grens en zijn we in The Northern Teritory. Het is ook meteen anderhalf uur later. Na een kwartiertje rijden zien we enorme remsporen op de weg en een auto in de berm liggen waar nog een grote stofwolk vandaan komt. Hier heeft iemand net een ongeluk gehad. We stoppen om te gaan kijken wat er gebeurd is. Uit de auto strompelt een Aboriginal met een kan diesel onder zijn arm. Het eerste wat hij vraagt is Do you have a smoke. Hij praat een beetje onduidelijk maar heeft het steeds over the fucking kangaroo. Hij zegt dat hij met 180 kilometer per uur moest remmen voor een kangaroo die de weg overstak, maar wij twijfelen hieraan. Heel de berm ligt bezaaid met spullen die uit de auto geslingerd zijn, waaronder een dure koelkast, maar het enige waar hij zich druk over maakt is zijn kan met 20 liter diesel. De auto is total loss en de man heeft last van zijn rug, maar gelukkig is hij verder ongedeerd. We besluiten om hem een lift naar de grens te geven ervoor te zorgen dat iemand hem daar verder helpt. Hij wil ook zijn diesel meenemen, maar die willen wij niet in de auto hebben. Vervolgens gaat hij een stuk het bos in om zijn kan goed te verstoppen. Bij de grens laten we hem achter en probeert hij met een chauffeur verder te rijden naar het volgende plaatsje. Wij draaien weer om en gaan verder. Het is inmiddels al 11 uur. Aan het einde van de middag stoppen we in Katherine. We hebben een camping aan een hot spring. Dus snel de tent opzetten en dan naar het water. Het is erg mooi. Een warm water bron heeft een klein riviertje gevormd waar je kunt zwemmen.
-
13 Juni 2009 - 16:53
Erik Libosan:
Hey johan,
Alles goed jongen, hou vol he. En geniet van het leven wat het duurt maar even.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
