Townsville & The Strand
Door: Wilco
Blijf op de hoogte en volg Robin & Julian
02 Juni 2009 | Australië, Townsville
Townsville is de op twee na grootste stad van Queensland. Het heeft een, voor Australische begrippen, grote haven en is vooral een van de vele toeristische trekpleisters van het oosten. Alhoewel het water nog niet de turquoise kleur heeft die we verwachtten, is het strand toch een aantrekkelijke plek om aanwezig te zijn. Het strandleven speelt zich af rond The Strand, het uitgaansgebied van Townsville. Aan het strand ligt een mooi verzorgd park wat voorzien is van veel speeltuinen, snackgelegenheden, bankjes en uiteraard meerdere gasbarbecue. Ook is er voor de kinderen een enorme waterspeeltuin gemaakt. Glijbanen, waterkannonen en een enorme emmer met water die regelmatig leegstort op de kinderhoofdjes. Ook zijn er aan het strand nog twee zwembaden, een gevoed vanuit de zee, de Rockpool en een betegeld zwembad met chloorwater. Zo mooi verzorgd als het hier is, heb ik nog nooit meegemaakt. Wij slapen op een camping bij de zee. De weg oversteken en we kunnen direct de speeltuinen of de zee in. De temperatuur is goed, 28 graden maar het is, behalve op dinsdag wel bewolkt.
Veel ondernemen we niet in Townsville. Op zondag naar de lokale markt, de verschillende stijlen huizen bekijken en Castle Hill op. Vanuit deze heuvel (498 mtr) krijg je een overzicht hoe de stad in elkaar zit. Ook is Magnetic Island, de waar we woensdag 3 juni voor een aantal nachtjes heengaan, goed te zien. Verder krijgt de auto nieuwe remblokjes en doen we weer de nodige boodschappen. Dinsdag, het zonnetje schijnt heerlijk, gaan we eerst zwemmen in de Rockpool. ‘s Avonds weer lekker uit eten met zijn viertjes. Ik help bij een visserman bij het binnenhalen van een kleine haai. Hij vraagt waar we vandaan komen en ik leg uit The Netherlands. “There are a lot of you Daneys guys here in Australia”. Denemarken. De meeste Australiërs zijn wel eens in het buitenland geweest maar dan vaak in Nieuw Zeeland of iets in Azië. Of terug naar hun familie in Groot Brittannië of waar ze vandaan komen. Australiërs gaan eerst naar het buitenland en later als ze oud en grijs zijn gaan ze rondtrekken in Australie zelf. Veel Australiërs die we spreken hebben lang niet zoveel van Australië gezien als wij inmiddels. Er bestaan wel verzorgde reizen naar Europa maar dan rijden ze in een moordend tempo door de verschillende landen heen. Volgens de brochure doe je 14 Europese dagen in 23 dagen! Ook komen er veel Australiërs vanuit het zuiden (Melbourne en omgeving) hierheen getrokken om te overwinteren. Het is nu winter in Australië en in Melbourne is het overdag dus maar 15 graden. ‘s Avonds kan het zelfs 1 à 2 graden boven nul worden. Voor Australische begrippen erg koud dus. Onze buren op de camping komen uit Melbourne en komen drie maanden per jaar naar Townsville om zo te vluchten voor de winterkou.
Wij lopen nog steeds in onze zwemkleren en shorts rond, dus deze winter bevalt ook ons wel.
Regelmatig kijken Hanneke en ik elkaar aan en dan beseffen we hoe gelukkig we zijn. Een half jaar niet werken en toch op vakantie. Alles in Nederland is goed geregeld dus we genieten enorm. Tot op heden hebben we geen moment spijt gehad van dit avontuur. Ook de kindjes genieten enorm. De mensen in Nederland zullen waarschijnlijk Julian nog nauwelijks herkennen. Hij is het meeste veranderd; hij loopt, hij kent al vele woordjes, zelf enkele Engelse en hij ontwikkeld een eigen wil. Hij geeft precies aan wat hij wel en niet wenst, ook van Robin. Hoewel het slapen nog geen doorslaand succes is, hij wordt nog enkele keren per nacht wakker, merk je dat hij zijn wereld aan het vergroten is. Hij kijkt regelmatig zijn oogjes uit en roept dan “trein”, outo, boot, vliegtuig, water en vowel. (outo=auto, vowel=nog steeds vogel). Ook speelt hij meer met Robin samen dan voorheen. Robin kan al Engels tellen tot 20, zegt zijn naam in het Engels en praat behoorlijk met de Australische kindjes mee. Ook is hij steeds minder verlegen; voorheen wachtte hij af, nu loopt hij naar andere kindjes toe en vraagt of ze met hem willen spelen. Zwemmen vindt hij helemaal geweldig. Hij springt in elk bad, ook in de zee, en kan al zonder bandjes een behoorlijke afstand afleggen. Het ziet er nog niet uit als zwemmen, maar hij komt wel vooruit, zonder water in te slikken.
Wat wel opvalt is het feit dat zodra het donker wordt de meeste ouderen vrij snel in hun campers en tenten verdwijnen. Soms is het om 20.00 uur al vrij uitgestorven op ons gedeelte van de camping. Terwijl wij dan van een lekker wijntje, pilsje of bacootje genieten, liggen zij al te slapen. ‘s Morgens om 6.00 uur hoor je de eersten al weer vertrekken terwijl wij meestal rond 9.00 uur weg zijn. De komende dagen slapen we in een hotel waar ook veel backpackers slapen en we verwachten hier wat meer leven in de brouwerij aan te treffen.
Veel ondernemen we niet in Townsville. Op zondag naar de lokale markt, de verschillende stijlen huizen bekijken en Castle Hill op. Vanuit deze heuvel (498 mtr) krijg je een overzicht hoe de stad in elkaar zit. Ook is Magnetic Island, de waar we woensdag 3 juni voor een aantal nachtjes heengaan, goed te zien. Verder krijgt de auto nieuwe remblokjes en doen we weer de nodige boodschappen. Dinsdag, het zonnetje schijnt heerlijk, gaan we eerst zwemmen in de Rockpool. ‘s Avonds weer lekker uit eten met zijn viertjes. Ik help bij een visserman bij het binnenhalen van een kleine haai. Hij vraagt waar we vandaan komen en ik leg uit The Netherlands. “There are a lot of you Daneys guys here in Australia”. Denemarken. De meeste Australiërs zijn wel eens in het buitenland geweest maar dan vaak in Nieuw Zeeland of iets in Azië. Of terug naar hun familie in Groot Brittannië of waar ze vandaan komen. Australiërs gaan eerst naar het buitenland en later als ze oud en grijs zijn gaan ze rondtrekken in Australie zelf. Veel Australiërs die we spreken hebben lang niet zoveel van Australië gezien als wij inmiddels. Er bestaan wel verzorgde reizen naar Europa maar dan rijden ze in een moordend tempo door de verschillende landen heen. Volgens de brochure doe je 14 Europese dagen in 23 dagen! Ook komen er veel Australiërs vanuit het zuiden (Melbourne en omgeving) hierheen getrokken om te overwinteren. Het is nu winter in Australië en in Melbourne is het overdag dus maar 15 graden. ‘s Avonds kan het zelfs 1 à 2 graden boven nul worden. Voor Australische begrippen erg koud dus. Onze buren op de camping komen uit Melbourne en komen drie maanden per jaar naar Townsville om zo te vluchten voor de winterkou.
Wij lopen nog steeds in onze zwemkleren en shorts rond, dus deze winter bevalt ook ons wel.
Regelmatig kijken Hanneke en ik elkaar aan en dan beseffen we hoe gelukkig we zijn. Een half jaar niet werken en toch op vakantie. Alles in Nederland is goed geregeld dus we genieten enorm. Tot op heden hebben we geen moment spijt gehad van dit avontuur. Ook de kindjes genieten enorm. De mensen in Nederland zullen waarschijnlijk Julian nog nauwelijks herkennen. Hij is het meeste veranderd; hij loopt, hij kent al vele woordjes, zelf enkele Engelse en hij ontwikkeld een eigen wil. Hij geeft precies aan wat hij wel en niet wenst, ook van Robin. Hoewel het slapen nog geen doorslaand succes is, hij wordt nog enkele keren per nacht wakker, merk je dat hij zijn wereld aan het vergroten is. Hij kijkt regelmatig zijn oogjes uit en roept dan “trein”, outo, boot, vliegtuig, water en vowel. (outo=auto, vowel=nog steeds vogel). Ook speelt hij meer met Robin samen dan voorheen. Robin kan al Engels tellen tot 20, zegt zijn naam in het Engels en praat behoorlijk met de Australische kindjes mee. Ook is hij steeds minder verlegen; voorheen wachtte hij af, nu loopt hij naar andere kindjes toe en vraagt of ze met hem willen spelen. Zwemmen vindt hij helemaal geweldig. Hij springt in elk bad, ook in de zee, en kan al zonder bandjes een behoorlijke afstand afleggen. Het ziet er nog niet uit als zwemmen, maar hij komt wel vooruit, zonder water in te slikken.
Wat wel opvalt is het feit dat zodra het donker wordt de meeste ouderen vrij snel in hun campers en tenten verdwijnen. Soms is het om 20.00 uur al vrij uitgestorven op ons gedeelte van de camping. Terwijl wij dan van een lekker wijntje, pilsje of bacootje genieten, liggen zij al te slapen. ‘s Morgens om 6.00 uur hoor je de eersten al weer vertrekken terwijl wij meestal rond 9.00 uur weg zijn. De komende dagen slapen we in een hotel waar ook veel backpackers slapen en we verwachten hier wat meer leven in de brouwerij aan te treffen.
-
05 Juni 2009 - 04:45
A Vlemmix:
Jongens wat gaat het fantasties met jullie dat is goed te zien dat ook de kinderen er zo van genieten . dat avontuur zullen jullie niet gouw meer vergeten ,zoveel beter kunnen jullie het straks het andere leven weer warderen . hier nog veel groetjes uit Deurne
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
